فصل پنجم: علم و ايمان: درآمد از مباحث فكرى كلامى جديد، رابطه ميان علم و ايمان است. درباره اين مسئله، مباحث و مسائل فراوانى قابل طرح و بررسى است، ولى طرح و تبيين آنها در اينجا ضرورت ندارد و مجال پرداختن به همه آنها نيز در اين فصل نيست. از اين رو، از ميان مسائل قابل طرح و بررسى، ما درصدد تبيين اين مسئله مهم هستيم كه آيا علم و ايمان با هم ارتباط دارند يا هر كدام قلمرو جدايى دارند و هيچ گونه ارتباطى ميان آنها نيست؟ مسئله ديگر اين است كه در صورت وجود ارتباط علم و ايمان، اين ارتباط چگونه است، آيا اين دو، يكى هستند و اتحاد كامل دارند يا ارتباط آنها، به اين صورت است كه همديگر را در عين استقلال، تأييد و تكميل مى‌كنند؟
در اين فصل، نوع ارتباط علم و ايمان را بررسى و تبيين مى‌كنيم؛ ولى پيش از آن، تذكر چند نكته ضرورى است:
نخست اينكه گرچه هدف اصلى و محورى ما در اين فصل، بررسى رابطه ميان علم و ايمان است، ولى علاوه بر تبيين مفهوم علم و ايمان، درباره مقوله عمل و نوع ارتباط آن با ايمان نيز بحث مى‌شود؛ زيرا عمل نيز با مفهوم و ماهيت ايمان مرتبط است و در تحقق آن نقش دارد.
دوم آنكه گرچه برخى پژوهشگران حوزه دين، مسئله علم و ايمان را با مسئله علم و دين يكى مى‌انگارند و تفاوتى ميان آنها قائل نيستند، «١» ولى كتاب حاضر آنها را جداى از يكديگر