رشد و كمال معنوى او جهت نيل به مقام قرب و وصال الهى، كه اين از اهداف عالى دين و پيامبران است. «١» قرآن كريم در تشويق به كار و توليد، انسان‌ها را به جست و جوى فضل الهى فرا مى‌خواند تا محصول به دست آمده را فقط نتيجه كار خود مپندارند. «٢» و زمانى كه توصيه به تصرف در نعمت‌هاى الهى مى‌كند، به دنبال آن بر رعايت تقوا تأكيد مى‌ورزد، «٣» تا انگيزه اصلى و نهايى انسان را در مسير دستيابى به حيات طيّبه قرار دهد. همچنين، براى رسيدن به اين هدف ارزشمند، انسان را به رعايت ارزشهايى در صحنه توليد و مصرف سفارش مى‌كند. به عنوان مثال، هنگام برپايى نماز جمعه و تشكيل اين اجتماع سياسى معنوى، مسلمانان را به كوشش براى شركت در آن ترغيب و به ترك فعاليتهاى اقتصادى توصيه مى‌نمايد «٤» و يا اعمال محدوديتهايى نظير منع اسراف و تبذير «٥»، ممنوعيت توليد برخى كالاها و ارائه بعضى خدمات «٦»- مانند مشروبات الكلى، آلات قمار و داير كردن محل قمار بازى-، تأكيد بر ذكر نام خدا هنگام قربانى و ذبح حيوانات «٧» و يا توصيه به گفتن ان شاء اللَّه هنگام كارهاى اقتصادى و غير آن «٨» از تعاليم و آموزه‌هاى اس كلام جديد ١٢١ ١. رابطه اعتقادى ص : ١١٩ لام است. «٩» در روايات نيز كارهاى اقتصادى رنگ و بوى اخلاقى- معنوى دارند. از جمله آمده كه تلاش كننده در راه تأمين معيشت خانواده، همچون مجاهد در راه خداست «١٠»، يا عبادت هفتاد جزء دارد و برترين جزء آن، فعاليتهاى اقتصادى حلال است «١١» و غير آن.