لازم را براى تحقق اين هدف مقدس و والا به دست داده است و اگر به خوبى شناسايى، استخراج و نيز به طور دقيق به اجرا درآيند، جامعه اسلامى شاهد شكوفايى، پيشرفت و توسعه جامع و كاملى خواهد شد؛ چنان كه در گذشته هرگاه توانسته‌اند هر چند به طور نسبى اسلام را به اجرا بگذارند، تمدن‌هاى با شكوه و افتخارآميزى پديد آورده‌اند. «١» اينك برخى از مهم‌ترين نشانه‌هاى توسعه در آيين اسلام به شرح زير ارائه مى‌شود:
١. توانايى ايجاد دگرگونى شگرف سياسى اجتماعى.
اديان آسمانى و در رأس آنها، اسلام از ظرفيت بالايى براى ايجاد دگرگونيهاى سياسى اجتماعى برخوردارند. مرورى بر تاريخ تحولات گسترده و عميق در زندگى بشر، اين واقعيت را آشكار مى‌كند كه نقش دين در ايجاد دگرگونيها و انقلابهاى شگرف در ابعاد گوناگون سياسى، اجتماعى، فرهنگى و ... در تاريخ حيات بشر، فزون از شمار است و اگر بخواهيم ارزيابى مقايسه‌اى ميان دين و ديگر عوامل ايجاد كننده تحولات اجتماعى ترتيب دهيم، نقش دين آسمانى و آيين راستين الهى از ديگر عوامل انقلاب آفرين، بيش‌تر و پررنگ‌تر بوده است.
بهترين گواه بر درستى ادعاى ما، تاريخ تحولات و انقلابهاى صدو پنجاه سال اخير ايران است. در اين دوران، در ايران چندين قيام، نهضت و انقلاب رخ داده است كه در همه آنها دين، رهبران دينى و انقلابيان مذهبى در متن انقلاب و قيام حضور داشته‌اند و اساساً خيزشهاى انقلابى- اجتماعى با مايه دينى و انگيزه الهى شكل گرفته‌اند. بزرگ‌ترين و مشهورترين اين نهضتها و انقلابها، نهضت مشروطيت و انقلاب اسلامى ايران به رهبر امام خمينى است كه به تشكيل نظام مقدس دينى «جمهورى اسلامى ايران» انجاميد.
اظهارات و اعترافات برخى تحليل گران و پژوهشگران، گواه روشن گفتار ماست.
آنتونى پارسونز، سفير انگليس در ايران هنگام وقوع انقلاب اسلامى ايران، مى‌گويد:
انقلاب ايران از لحاظ عمق و دامنه شمول به سهولت با انقلاب كبير فرانسه و يا انقلاب كبير روسيه، قابل مقايسه است. «٢»