الا وَ انَّ مِنَ النَّعَمِ سَعَةَ الْمالِ وَ افْضَلُ مِنْ سَعَةِ الْمالِ صِحَّةُ الْبَدَنِ وَ افْضَلُ مِنْ صِحَّةِ الْبَدَنِ تَقْوَى الْقُلُوبِ. «١» بدانيد كه از نعمتها، فراخى و فزونى مال است و بهتر از فزونى مال، سلامت جسم است و بهتر از سلامت جسمانى، تقواى دلهاست.
بنابر اين، توسعه در نگاه دينى هم امرى كمّى است و هم كيفى و هم توسعه مادى است و هم توسعه معنوى. توسعه مادى و معنوى مكّمل يكديگرند و در كنار هم، موجب كمال معنوى انسان مى‌شوند، چنان كه رسول گرامى (ص) مى‌فرمايد:
نِعْمَ الْعَوْنُ عَلى‌ تَقْوَى اللَّهِ الْغِنى. «٢» توانايى مالى، ياور خوبى است براى پرهيزگارى.
امام محمد باقر (ع) نيز طلب دنيا و مال، براى حفظ آبروى خود، بى نيازى از مردم، گشايش بر خانواده و اكرام به همسايه را عين ديانت و آخرت‌طلبى و مايه رستگارى دانسته است «٣» و در حديث ديگرى، رفاه زندگى را از خدا طلب مى‌كند. «٤» كلام جديد ١٠٦ آموزه‌هاى دينى و ناسازگارى با توسعه ص : ١٠٥ در منابع دينى اسلام شواهدى ديگر نيز در اين باره مى‌توان يافت كه نوشته حاضر مجال پرداختن به همه آنها را ندارد.
نشانه‌هاى توسعه در اسلام‌ نشانه‌هاى توصيه و تأكيد اسلام بر توسعه فزون از شمار است. «٥» راز آن را بايد در ماهيت اين دين پى جويى كرد؛ زيرا اسلام دين جامع، كامل، جهانى و جاويد است و هدف آن تأمين سعادت و رستگارى همه جانبه مادى و معنوى و دنيوى و اخروى انسان است «٦» و همه برنامه‌ها و راهكارهاى‌