٧- كُلَّ ما جاءَ امَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَاتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً (٢٣/ ٤٤)
هر زمان براى (هدايت) قومى پيامبرشان آمد، او را تكذيب كردند پس ما بعضى را (در هلاكت و عذاب)
الف: تابع (بعضى ديگر) قرار داديم ج: ملحق كرديم‌ ب: تبعيت كرديم د: ملحق مى‌كنيم‌ ٨- سَواءٌ عَلَيْهمْ ءَانْذَرْتَهُمْ امْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ (٣٦/ ١٠)
براى آنان يكسان است چه ... و يا ...، ايمان نمى‌آورند.
الف: انذارشان نكردى، انذارشان كردى ج: انذارشان كنى، انذارشان نكنى‌ ب: انذارشان ندهى، انذارشان دهى د: انذارشان خواهى كرد، نخواهى كرد ٩- وَالَّذينَ كَفَرُوا عَمَّا انْذِرُوا مُعْرِضُونَ (٤٦/ ٣)
و كسانى كه كفر ورزيدند از آنچه ... رو گردانند.
الف: انذار مى‌كنند ج: مى‌ترسانند ب: انذار شوند د: ترسيده‌اند ١٠- يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبّكَ (٥/ ٦٧)
اى پيامبر آنچه را از (طرف) پروردگارت بر تو ... به مردم ابلاغ كن.
الف: ابلاغ شده ج: نازل مى‌كند ب: نازل مى‌كرد د: نازل شده‌ تمرين ج: كدام آيه با ترجمه مطابق است.
١١- او كسى است كه براى شما گوش و چشم و قلب (عقل) ايجاد كرد، (امّا) چه اندك شكر بجا مى‌آوريد.
الف: ءَانْتُمْ انْشَأْتُمْ شَجَرَتَها امْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ (٥٦/ ٧٢) ب: هُوَالَّذى‌ انْشَا لَكُمُ السَّمْعَ وَالْابْصارَ وَالْافْئِدَةَ قَليلًا ما تَشْكُرُونَ (٢٣/ ٧٨) ج: قُلْ يُحْييهَا الَّذى‌ انْشَاها اوَّلَ مَرِّةٍ (٣٦/ ٧٩) د: ثُمَّ انْشَأْناهُ خَلْقاً اخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ احْسَنُ الْخالِقينَ (٢٣/ ١٤)