ب: با اينكه پيش از آنها بلاهاى عبرت انگيز گذشته است.
ج: با اينكه (آن) عقوبتها (بر اقوام گذشته) عبرتى شده است.
د: با اينكه (آن) عقوبتها (بر اقوام گذشته) عبرت انگيز بوده است.
٤- يَوْمَ يُناديهِمْ فَيَقُولُ ايْنَ شُرَكاءِىَ الَّذينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (٢٨/ ٦٢)
الف: روزى (كه) آنان (مشركان) را ندا مى‌دهد و مى‌گويد: كجاست آن شريكان؟
ب: روزى (كه) آنان (مشركان) را ندا مى‌دهد و مى‌گويد: كجايند همتايان و شريكان من كه مى‌پنداشتيد.
ج: روزى (كه) آنان (مشركان) را ندا مى‌دهد و مى‌گويد: كجاست آن همتايانى كه براى ما گرفتيد.
د: روزى (كه) آنان (مشركان) را ندا مى‌دهد و مى‌گويد: كجاست آن همتايانى كه براى من انتخاب كرديد.
٥- فَاخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ (٤١/ ١٧)
الف: پس آنان (ثمود) را صاعقه عذابى خوار كننده به دليل عملهايشان فرا گرفت.
ب: پس آنان (ثمود) را صاعقه‌اى خوار كننده به دليل اعمال بدشان فرا گرفت.
ج: پس آنان (ثمود) را صاعقه عذاب (خوار كننده) به دليل آن اعمالى كه انجام دادند- فرا گرفت.
د: پس آنان (ثمود) را صاعقه عذاب خواركننده- به‌خاطر آن اعمالى كه انجام مى‌دادند- گرفت.
تمرين ب: جاهاى خالى را با كلمات مناسب پر كنيد.
٦- كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما كانُوا يَفْعَلُونَ (٥/ ٧٩)
(آنها از اعمال زشتى كه انجام مى‌دادند، يكديگر را چه بد است آنچه الف: نهى نمى‌كردند، انجام ندادند ب: نهى نمى‌كردند، انجام دادند ج: نهى نمى‌كنند، انجام ندادند د: نهى نمى‌كردند، انجام مى‌دادند ٧- وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْايمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبيلَ (٢/ ١٠٨)
هر كس كفر را به ازاى ايمان بگيرد (همانا) از راه مستقيم الف: گم كرد ب: گم مى‌كند ج: گم خواهد كرد د: گمراه شده است‌