ج: آخر از شما دنيا طلب هستيد ولى ديگرى آخرت طلب‌ د: و بعضى از شما دنيا را مى‌خواهد و بعضى از شما آخرت را مى‌خواهد.
٤- انَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا (٣/ ١٥٥)
الف: همانا شيطان آنان را به سبب بعضى از گناهانى كه مرتكب شدند به لغزش انداخت‌ ب: و شيطان همانا آنان را به كمك بعضى از گناهان مرتكب شده به لغزش انداخت‌ ج: و شيطان همانا آنان را در مقابل بعضى از گناهانى كه مرتكب خواهند شد به لغزش انداخت‌ د: و شيطان همانا آنان را در مقابل همه گناهان به لغزش انداخت‌ ٥- فَاذا اصابَ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ اذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ (٣٠/ ٤٨)
الف: و هنگامى كه به هر بنده‌اى از بندگانش كه مى‌خواهد آن (باران حيات بخش) را مى‌رساند، ناگاه آنان خوشحال مى‌شوند.
ب: و چون باران را بخواهد به هر كس مى‌بخشد در اينجا آنان خوشحال شده‌اند.
ج: و چون باران را بخواهد مى‌تواند ببخشد و لذا برخى از بندگان خوشحال مى‌شوند.
د: و چون باران را بخواهد مى‌تواند بفرستد در اين هنگام آنان خوشحالند.
٦- قالَ قَدْ انْعَمَ اللَّهُ عَلَىَّ اذْ لَمْ اكُنْ مَعَهُمْ شَهيداً (٤/ ٧٢)
الف: گويد: خداوند بر من نعمت داد چون با آنان (مجاهدان) همراه و گواه (رنجهايشان) نبودم.
ب: گويد: خداوند بر ما نعمتى داد كه نتوانستيم با آنان شهيد شويم.
ج: گويد: خداوند نعمت را بر ما تمام نمود كه توانسته‌ايم با آنان شهيد (گواه) شويم.
د: گويد: خداوند به من نعمت داد چون با آنان (مجاهدان) اسير و گواه نشدم.
٧- الا يَوْمَ يَأْتيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ (١١/ ٨)
الف: آيا روزى كه ايشان را خواهد آمد از ايشان باز گردانده مى‌شود؟
ب: آگاه باشيد آن روز (كه عذاب) به سراغشان مى‌آيد از آنها بازگرداندنى نخواهد بود.
ج: آيا آن روز كه آنان بازگردانده مى‌شوند به سراغشان نيامد.
د: آگاه باشيد كه آن روز از آنها باز گردانده نخواهد شد.