آموزش ترجمه قرآن (جلد2)
 
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٢٠٣

تمرين ج: با توجه به نقش كلمه مورد نظر، معين كنيد كدام ترجمه با آيه مطابق است؟
١١- يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما اوتِىَ قارُونَ (٢٨ آموزش ترجمه قرآن (جلد٢) ٢١١ تمرين كلاس ص : ٢١١ / ٧٩) (لَنا محلا مرفوع و خبر «لَيْتَ» مى‌باشد)
الف: اى كاش ما نيز مثل قارون بوديم.
ب: اى كاش همانند آنچه به قارون داده شده است ما نيز داشتيم.
ج: اى كاش ما مانند قارون داشتيم.
د: اى كاش ما نيز قارون بوديم.
١٢- انَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكافِرينَ (٨/ ١٨) (موهن مرفوع و خبر انَّ)
الف: همانا خداوند سست كننده نقشه هاى كافران است.
ب: خداند به واسطه بدى، كافران را سست اراده مى‌كند.
ج: خداوند كافران را به سستى مى‌كشاند.
د: كيد كافران همواره سست و بى‌اراده است.
١٣- وَ كانَ الْانْسانُ قَتُوراً (١٧/ ١٠٠) (انسان مرفوع و اسم كان مى‌باشد)
الف: و انسان تنگ نظرى مى‌كند. ب: و انسان تنگ نظر است.
ج: و انسان تنگ نظر مى‌شود. د: انسان تنگ نظر خواهد شد.
١٤- تَزَوَّدُو فَانَّ خَيْرَ الزّادِ التَّقْوى (٢/ ١٩٧) (خير اسم ان است)
الف: زاد و توشه برگيريد همانا برترين توشه تقوى است.
ب: زاد و توشه برگيريد همانا توشه اى به برترى تقوا نيست.
ج: زاد و راحله داشته باشيد تا متقى باشيد.
د: زاد و توشه داشته باشيد بلكه بهترين توشه را برداريد كه تقوى است.
١٥- وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى وَ ما هُمْ بِسُكارى وَ لكِنْ عَذابَ اللَّهِ شَديدٌ (٢٢/ ٢)
(شديد خبر لكن است).
الف: مردم را مست مى‌بينى و آنان مست نيستند اما خداوند داراى عذاب است.
ب: مردم را مست ديدى، آنان مست نيستند اما خداوند داراى عذابى بزرگ است.
ج: مردم را مست مى‌بينى (در حاليكه) آنان مست نيستند لكن عذاب خداوند سخت است.
د: مردم را مست ديده‌اى؟ اما آنان مست نيستند لكن عذاب شديد سخت است.