آموزش ترجمه قرآن (جلد2)
 
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٢٠٧

١٥- مَثَلُ الْجَنَّةُ الَّتى‌ وُعِدَ .. تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الْانْهار (١٣/ ٣٥)
مثل بهشتى كه به پرهيزكاران وعده داده شده (بهشتى است) كه در پايين آن نهرها جارى است.
الف: المُتَّقينَ ج: المُتَّقِيانِ ب: المُتَّقانِ د: المُتَّقُونَ‌ تمرين ج: با تشخيص نقش كلمات مورد نظر، ترجمه صحيح را انتخاب نماييد.
١٦- اللَّهُ نُورُ السَّمواتِ وَ الْارْضِ .. الزُّجاجَةُ كَانَّها كَوْكَبٌ دُرّىٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ (٢٤/ ٣٥)
آن حباب مانند يك ستاره فروزان، كه با روغن زيتونى افروخته مى شود كه از درخت پربركت زيتونى گرفته شده است ...
يَكادُ زَيْتُها يُضى‌ءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ (٢٤/ ٣٥)
الف: نزديك است روغنش بدون تماس با آتش نورافشانى كند.
ب: نزديك است روغنش چون آتش نور دهد.
ج: روغنش اگر با آتش باشد، مى‌سوزد.
د: روغنش بدون تماس با آتش مى‌سوزد.
١٧- قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذينَ يَتَسَلَّلُونَ «١» مِنْكُمْ لِواذاً (٢٤/ ٦٣)
الف: خداوند مى داند كه شما خود را پنهان مى‌كنيد.
ب: خداوند مى داند چه كسانى از شما در پناه ديگرى خود را پناه مى‌دهد.
ج: خداوند مى‌داند چه كسانى از شما در پناه ديگرى پنهانى خارج مى‌شوند.
د: خداوند مى داند چه كسانى از شما خود را به پنهان كارى پوشش مى‌دهيد.
١٨- تَزَوَّدُوا فَانَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى (٢/ ١٩٧)
الف: متزود شويد كه همانا بهترين كارها تقوى است.
ب: زاد و توشه برداشتن بهترين كارها است.
ج: زاد و توشه برداريد همانا بهترين زاد و توشه تقوا است.
د: زاد و توشه برداريد كه شما بهترين تقوى را داريد.