٥- وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ الهاً آخَر (٢٨/ ٨٨)
الف: معبودى را جز خدا پرستش نكن! ب: معبودى را با خدا شريك مگردان! ج: معبود ديگرى را با خدا مخوان! د: معبود شما جز خدا كس ديگرى نيست.
٦- وَ بَدالَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا (٣٩/ ٤٨)
الف: بديهاى آنچه انجام مى‌دادند برايشان آشكار گرديده است.
ب: بديهايى آنچه انجام دادند (كيفر ايشان) برايشان آشكار گرديد.
ج: بديهايى كه انجام داديد، آشكار خواهد شد.
د: بديهايى كه انجام خواهيد داد آشكار خواهد شد.
٧- انَّ فى‌ ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى‌ (٧٩/ ٢٦)
الف: همانا در آن (عذاب فرعون) عبرتى است كه همه افراد بترسند.
ب: همانا در آن (عذاب فرعون) عبرتى است كه همه انسانها (از خدا) بترسند.
ج: همانا در آن (عذاب فرعون) عبرتى است براى كسى كه (از خدا) ترسيده باشد.
د: همانا در آن (عذاب فرعون) عبرتى است براى كسى كه (از خدا) مى‌ترسد.
٨- انّى‌ اخافُ انْ عَصَيْتُ رَبّى‌ (١٠/ ١٥)
الف: همانا من از او (خداوند) ترسيده‌ام.
ب: همانا من از خداوند درباره عصيان مى‌ترسم.
ج: همانا من از حق‌تعالى درباره عصيان او ترسيده‌ام.
د: همانا من اگر پروردگارم را نافرمانى كنم (از مجازات قيامت) مى‌ترسم.
٩- وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ نَسُوا اللَّهَ (٥٩/ ١٩)
الف: از كسانى كه خدا را فراموش مى‌كنند نباشيد.
ب: مانند كسانى كه خدا را فراموش كردند نباشيد.
ج: آنهايى كه خدا را فراموش كردند، خدا آنها را فراموش مى‌كند.
د: هر كس خدا را فراموش كند خدا نيز آنها را فراموش كند.