.
كلمات اصلى‌ ريشه لغت معنا تعداد ريشه لغت معنا تعداد اصلى اصلى‌ د و م‌دام (مادام) تا زمانى كه ٧ ض ى ق‌ضاق تنگ شد ١٣ ق و ل‌قال گفت ١٧٢٢ م و ت‌يموت مى‌ميرد ٦٠ ن ى ل‌ينال نايل مى‌شود ١١ اجوف (معتل العين)
اگر حرف علّه (واو- ياء) در وسط قرار گيرد آن را معتل‌العين (اجوف) گويند مانند: قول، بيع‌ در صرف اينگونه افعال قواعدى بايد مراعات گردد.
اگر حرف ما قبل حرف علّه مفتوح باشد، باعث تبديل شدن حرف علّه (واو- ياء) به «الف» مى‌شود. مثال: قَوَلَ قالَ بَيَعَ باعَ‌ و از صيغه ششم ماضى به بعد به دليل تقارن دو ساكن «١» «الف» حذف مى‌گردد. مانند باع، باعا، باعُوا، باعَتْ، باعَتا، بِعنَ، بِعْتَ بايد توجه داشت كه حركت فاءالفعل اين صيغه‌ها بستگى به حركت عين‌الفعل (مضارع) همان فعل دارد هرگاه عين‌الفعل مضارع مضموم باشد فاعل‌الفعل مضموم (قُلْنَ) و در غير اين‌صورت مكسور (بِعْنَ، خِفنَ) مى‌شود. در مضارع اجوف هرگاه قبل از حرف علّه حرف صحيح و ساكن قرار گيرد حركت حرف علّه به حرف صحيح و ساكن منتقل مى‌شود. مانند يَقْوُلُ يَقوُلُ يَبْيِعُ يَبِيْعُ يَبيعُ‌ در ماضى مجهول حركت حرف صحيح متحرك را ساقط كرده و حركت حرف علّه را به آن منتقل مى‌نماييم.
مانند: قُوِلَ قِوْلَ (قيل) «٢» بُيِعَ بِيْعَ (بيعَ)