آموزش ترجمه قرآن (جلد2)
 
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٥٠

تمرين كلاس‌ تمرين الف: كدام آيه با ترجمه مطابق است.
١- وَ مَنْ اوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتيهِ اجْراً عَظيماً (٤٨/ ١٠)
الف: كسى كه نسبت به عهدى كه خداوند با او مى‌بندد وفا كند او را اجر بزرگى مى‌دهيم.
ب: كسى كه نسبت به عهدى كه خدا با او بست بى‌وفائى كند پاداشى نخواهد داشت.
ج: كسى كه وفا كند به آنچه بر آن با خدا عهد كرده است به زودى پاداش عظيمى به او مى‌دهد.
د: كسى كه نسبت به پيمانى كه خداوند با او بسته باشد وفادارى نمايد اجر بزرگى دارد.
٢- فَامَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ انى مُهاجِرٌ الى رَبّى‌ (٢٩/ ٢٦)
الف: لوط به او (ابراهيم (ع)) ايمان آورده بود و گفت: «من به سوى خداى خود مى روم.
ب: لوط به او (ابراهيم (ع)) ايمان آورد و (ابراهيم) گفت: «من هجرت كننده به سوى پروردگارم هستم.» ج: لوط به او (ابراهيم (ع)) ايمان داشت و (ابراهيم) گفت: «من به سوى پروردگارم هجرت كرده‌ام.» د: لوط به او (ابراهيم (ع)) ايمان داشت و (ابراهيم) گفت: «من به سوى پروردگارم رهسپارم.» ٣- ها انْتُمْ هؤُلاءِ حاجَجْتُمْ فيما لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ (٣/ ٦٦)
الف: آرى، شما كسانى هستيد كه مجادله مى‌كنيد در آنچه كه آگاهى نداشتيد.
ب: آرى، شما انسانهايى هستيد كه درباره نادانسته هاى خود دليل مى‌آوريد.
ج: آرى، شما كسانى هستيد كه مجادله درباره آگاهيهاى خود داشته‌ايد.
د: توجه، شما كسانى هستيد كه درباره آنچه نسبت به آن آگاه بوديد گفتگو و جدال كرديد.
٤- وَاللَّهُ يُضاعِفُ لِمَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَليمٌ (٢/ ٢٦١)
الف: خداوند براى هر كس كه بخواهد اضافه مى‌دهد و او دانا و گشايش دهنده است.
ب: خداوند براى هر كس كه بخواهد دو يا چند برابر مى‌كند و خداوند وسعت دهنده (رحمت خويش) و داناست.