آموزش ترجمه قرآن (جلد2)
 
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٩٣

١٠- وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (٢/ ١٤٠)
و خداوند (هيچگاه) از آنچه شما انجام مى‌دهيد غافل نيست.
الف: «باء» سببيه ب: «باء» مقابله ج: «باء» استعانت د: «باء» زائده‌ ١١- وَ مِنْهُمْ امِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ الَّا امانِىَّ وَ انْ هُمْ الَّا يَظُنُّونَ (٢/ ٧٨)
و بعضى از آنان عوامانى هستند كه كتاب خداوند را جز خيالات و آرزوها نمى‌دانند و آنان (بر دليلى و علمى) نيستند جز اينكه گمان مى‌برند.
الف: «ان» تأكيدى ب: «ان» نافيه ج: «ان» شرطيه د: «ان» مخففه‌ ١٢- انْ كانَتْ الَّا صَيْحَةً واحِدَةًفَاذاهُمْ خامِدُونَ (٣٦/ ٢٩)
يك صيحه آسمانى ناگهان (همگى) آنان خاموش شدند.
الف: «ان» شرطيه ب: «ان» مخففه ج: «ان» تاكيدى د: «ان» نافيه‌ ١٣- وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْيَوْمِ الْاخِرِ (٢/ ٨)
گروهى از مردم هستند كه مى‌گويند «به خدا و روز رستاخيز ايمان آورده‌ايم.
الف: «من» زائده ج: «من» تبعيضيه‌ ب: «من» ابتداى مكانى د: «من» ابتداى زمانى‌ ١٤- وَ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اذْ ظَلَمْتُمْ انَّكُمْ فِى الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ (٤٣/ ٣٩)
و (اين گفتگوها) امروز به حال شما سودى ندارد زيرا كه ظلم كرديد به درستى كه شما در عذاب مشترك هستيد.
الف: «اذ» تعليليه ج: «اذ» ظرفيه ب: «اذ» فجائيه د: هيچكدام‌ ١٥- وَ اذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ اجَلَهُنَّ فَامْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ اوْسَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ (٢/ ٢٣١)
و هنگامى كه زنان را طلاق داديد و به آخر عده شان رسيدند يا به طرز صحيحى آنان را نگه داريد و يا به طرز پسنديده‌اى آنان را رها كنيد.
الف: «اذا» ى شرطيه (ظرفيه) ج: «اذا» ى تعليليه‌ ب: «اذا» ى فجائيه د: هر سه مورد فوق.