كلمات اصلى‌ ريشه لغت معنا تعداد ريشه لغت معنا تعداد اصلى اصلى‌ ب ر ك‌تبارك مبارك است ٢٠ ج د ل‌تجادل مجادله كرد ٢٦ ج ه ديجاهد مجاهده مى‌كند ٣١ ح ج ج‌حاجَّ استدلال كرد ١٢ (مجادله كرد)
شقق‌شاقَّ مناقشه كرد ٧ ضعف يُضاعِفُ افزايش مى‌دهد ٩ ظهر ظاهر پشتيبانى كرد، ٦ عهد عاهد پيمان بست ١١ همدست شد نزع تنازع منازعه كرد ١ هجرها جرمهاجرت نمود ٢٤ باب مفاعله، تفاعل‌ ماضى اين باب بر وزن «فاعَلَ» و مضارع آن بر وزن «يُفاعِلُ» مى‌باشد. مصدر اين باب علاوه بر وزن «مُفاعَلَه» بر اوزان «فِعال و فيعال» هم مى‌آيد. اين باب بيشتر براى بيان مشاركت در انجام فعلى توسط دو شخص يا دو چيز (كه هر دو در واقع هم فاعل و هم مفعول هستند) مى‌آيد. مانند ضارَبَ عَلِىٌّ حَسَناً - تعديه: مانند بَعُدَ (دور شد)، باعَدَ (دور كرد)
- تكثير: انْعَمَهُ (او را نعمت داد)، ناعَمَهُ (او را نعمت بسيار داد)
- معناى ثلاثى مجرد: اگر فعلى از اين باب به خداوند نسبت داده شود معمولًا معناى ثلاثى مجرد مى‌دهد؛ مانند قاتَلَهُمُ اللَّهُ يا يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ.
باب تفاعل: ماضى اين باب وزن «تَفاعَلَ» و مضارع آن وزن «يَتَفاعَلُ» را دارد.
معناى غالبى اين باب مشاركت است كه تفاوت عمده آن با معناى مشاركت در باب مفاعله آن است كه در باب مفاعله بايستى بعد از فعل، دو اسم فاعل و مفعول ذكر شود