٥- يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ (٢/ ١٦٨)
الف: اى مردم از آنچه در زمين است بخوريد و از شيطان پيروى نكنيد.
ب: اى مردم از آنچه در زمين است بخوريد و از گامهاى شيطان پيروى نكنيد.
ج: اى مردم از آنچه در زمين است استفاده كنيد و از گامهاى شيطان پيروى مكنيد.
د: اى كسانى كه ايمان آورديد از گامهاى شيطان پيروى نكنيد.
٦- فَانْطَلَقا حَتَّى اذا لَقِيا غُلاماً فَقَتَلَهُ (١٨/ ٧٤)
الف: به راه خود ادامه دادند تا اينكه جوانى را ملاقات كردند پس آن جوان را كشت.
ب: به راه خود ادامه ده، تا آنكه به جوانى برخورد كنى، پس او را بكش.
ج: به راه خود ادامه مى‌دهى تا آنكه به جوانى برخورد كنى، پس او را مى‌كشى.
د: به راه خود ادامه خواهيد داد تا آنكه به او برخورد كنيد پس آن جوان را بكشيد.
٧- رَبُّ السَّمواتِ وَالْارْضِ وَ ما بَيْنَهُما فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبادَتِهِ (١٩/ ٦٥)
الف: پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ما بين آن دو است پس او را عابد باش.
ب: پروردگار آسمانها و زمين و آنچه بين آن دو است پس او را عبادت كن و برآن شكيبا باش.
ج: پروردگار آسمانها و زمين است كه بايد او را عبادت كنى و بر آن صابر باشى.
د: پروردگار آسمانها و زمين و آنچه بين آن دو است پس عبادت او را مغتنم بشمار.
٨- فَاذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ (٥٥/ ٣٧)
الف: هنگامى كه آسمان شكافته شود.
ب: هنگامى كه آسمان شكافت.
ج: هنگامى كه آسمان مى‌شكافت.
د: هنگامى كه آسمان شكافته مى‌شد.
٩- اذَا السَّماءُ انْفَطَرتْ (٨٢/ ١)
الف: آن زمانى كه آسمان پاره مى‌شد. ب: آن زمان كه آسمان پاره شد.
ج: آن زمان كه آسمان بشكافد. د: آن زمان كه آسمان پاره مى‌گرديد.