آموزش ترجمه قرآن (جلد2)
 
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٢٢

تمرين منزل‌ تمرين الف: كدام ترجمه با آيه مطابق است.
١- انَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فى‌ ما هُمْ فيهِ يَخْتَلِفُونَ (٣٩/ ٣)
الف: همانا خداوند (در قيامت) ميان شما در آنچه اختلاف داريد حكم خواهد نمود. ب: همانا خداوند (در قيامت) ميان شما در آنچه اختلاف داشته‌اند، حكم مى‌كند.
ج: همانا خداوند (در قيامت) ميان شما در آنچه اختلاف داريد حكم مى‌كند.
د: همانا خداوند (در قيامت) ميان آنان، در آنچه اختلاف مى‌كنند، داورى مى‌كند.
٢- انَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ الى‌ رَبِّهِ سَبيلًا (٧٣/ ١٩)
الف: اين هشدار و تذكرى است، پس هر كس مى‌خواست راهى به سوى پروردگارش برمى‌گرفت.
ب: اين هشدار و تذكر است، پس هركس مى‌خواسته است راهى را انتخاب كرده است.
ج: همانا اين تذكرى است، پس هر كس مى‌خواست به سوى پروردگارش راهى را برگزيند.
د: همانا اين تذكرى‌است پس هركس مى‌خواست متذكر گرديد به سوى پروردگارش.
٣- رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لا اله الَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكيلًا (٧٣/ ٩)
الف: همانا پروردگار مشرق و مغرب كه معبودى جز او نيست او وكيل همه مى‌باشد. ب: همان پروردگارت كه مشرق و مغرب را تسخير كرده وكيل خود گير.
ج: پروردگار مشرق و مغرب، معبودى جز او نيست پس او را وكيل خود بگير.
د: پروردگار مشرق و مغرب، كه معبودى جز او نيست، او را وكيل خود قلمداد كن.
٤- فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى‌ (٣٨/ ٢٦)
الف: پس در ميان مردم به حق داورى كن و از هواى نفس پيروى كرديد.
ب: پس در ميان مردم به حق داورى مى‌كنيد و از هواى نفس پيروى كرديد.
ج: پس در ميان مردم به حق داورى كرديد و از هواى نفس خود پيروى نموديد.
د: پس در ميان مردم به حق داورى بكنيد و از هواى نفس خود پيروى مكنيد.