٤- سَانَبِّئُكَ بِتَأْويلِ ما لَمْ تَسْتَطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً (١٨/ ٧٨)
الف: بزودى آنچه را كه نمى‌توانست در برابرش صبور باشد به تو خبر مى‌دهم.
ب: بزودى تأويل آنچه را نتوانستى بر آن صبر كنى، به تو خبر مى‌دهم.
ج: همانا نتوانستى در برابر آنچه به تو مى‌گويم صبر نمايى.
د: هرگز نخواهى توانست در برابر آنچه به تو مى‌گويم صبور باشى.
٥- قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاخْسَرينَ اعْمالًا (١٨/ ١٠٣)
الف: بگو: آيا به شما خبر دهيم كه زيانكارترين مردم (در عمل) چه كسانى هستند؟
ب: بگو: آيا مى‌دانيد زيانكارترين مردم در كارها كه هستند؟
ج: بگو: آيا مى‌دانيد كه از همه مردم زيانكارتر كيست؟
د: بگو: آيا به شما خبر دهم كه زيانكارترين مردم چه كسانى هستند؟
٦- فَانّى‌ اعَذِّبُهُ عَذاباً لا اعَذِّبُهُ احَداً مِنَ الْعالَمينَ (٥/ ١١٥)
الف: همانا من او را معذب در دنيا و آخرت مى‌كنم.
ب: همانا او را چنان عذاب كنم كه احدى را چنين نكنم؟
ج: همانا من او را عذاب مى‌دهم به عذابى كه احدى از جهانيان را بدان عذاب نمى‌كنم.
د: همانا من او را چنان مجازات كردم كه احدى را از جهانيان عذاب نكردم.
٧- فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ كُنْ مِنَ السَّاجِدينَ (١٥/ ٩٨)
الف: پروردگارت را به حمد و سپاس تسبيح گوى و از سجده كنندگان باش.
ب: پروردگار خود را تسبيح گوى و او را سجده كن.
ج: پروردگارت را حمد و ستايش كن و او را سجده كن.
د: پروردگارت را حمد و سپاس گوى و او را عبادت كن.
٨- فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِم ابْوابَ كُلِّ شَىْ‌ءٍ (٦/ ٤٤)
الف: هنگامى كه فراموش كردند آنچه را كه به آنها يادآورى شده بود درهاى همه‌چيز (نعمت‌ها) را برويشان گشوديم.