٣- انَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ انْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ (١٠/ ٢٤)
الف: همانا مَثَل زندگى دنيا مانند آبى است كه از آسمان نازل شود.
ب: هما مَثَل زندگى دنيا مانند آبى است كه از آسمان بريزد.
ج: همانا مَثَل زندگى دنيا مانند آبى است كه از آسمان نازل مى‌كنيم.
د: همانا مَثَل زندگى دنيا مانند آبى است كه از آسمان نازل كرديم.
٤- وَ اوحِىَ الَىَّ هذَا الْقُرآنُ لِانْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ (٦/ ١٩)
الف: اين قرآن را نازل كرديم تا اينكه اين قرآن، آنان را بيم دهد.
ب: و اين قرآن بر من وحى مى‌شود تا شما و تمام كسانى را كه اين قرآن به آنها مى‌رسد، بيم داده باشم.
ج: و اين قرآن به من وحى شده تا بدان شما و تمام كسانى را كه اين قرآن به آنها مى‌رسد، بيم دهم.
د: و اين قرآن به من وحى خواهد شد تا شما و تمام كسانى را كه اين قرآن به آنها مى‌رسد، بيم داده شود.
٥- ءَانْتُمْ انْشَأْتُمْ شَجَرَتَها امْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ (٥٦/ ٧٢)
الف: آيا شما درخت آن را آفريديد يا ما آفريننده هستيم.
ب: آيا شما درخت مى‌آفرينيد يا ما آفريننده آن بوده‌ايم.
ج: آيا شما درخت را مى‌رويانيد يا ما آفريده‌ايم.
د: آيا شما درخت را ايجاد كرده بوديد يا ما موجد آن هستيم.
٦- بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتان يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ (٥/ ٦٤)
الف: بلكه هر دو دست (قدرت) او گشاده است، هرگونه خواهد بخشيد.
ب: بلكه هر دو دست (قدرت) او گشاده است، هر زمان‌كه خواهد بخشوده‌است.
ج: بلكه هر دو دست (قدرت) او گشاده است، هرگونه كه خواست بخشيده‌است.
د: بلكه هر دو دست (قدرت) او گشاده است، هرگونه كه بخواهد مى‌بخشد.