مغايب: يُفْعِلُ، يُفْعِلانِ، يُفْعِلُونَ مضارع مخاطب: تُفْعِلُ، تُفْعِلانِ، تُفْعِلُونَ متكلم: افْعِلُ، نُفْعِلُ فعل امر باب افعال تنها فعلى است كه همزه مفتوح دارد. آنهم به اين دليل است كه براى ساختن فعل امر همزه محذوف آن را برمى‌گردانيم. «١» اسم فاعل و مفعول اين باب بر وزنهاى مُفْعِلٌ (اسم فاعل) و مُفْعَلٌ (اسم مفعول) مى‌آيد: مُفعِلٌ، مفعلان، مفعلون صرف فعلهاى نهى، نفى، جحد، استفهام (معلوم يا مجهول) باب افعال با ثلاثى مجرد تفاوتى ندارد.
تمرين كلاس‌ تمرين الف: ترجمه صحيح آيات را علامت بزنيد.
١- وَاللَّهُ انْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَاحْيا بِهِ‌الْارْضَ بَعْدَ مَوْتِها (١٦/ ٦٥)
الف: توسط خداوند از آسمان آبى نازل شد و زمين را بعد از مردن دوباره زنده نمود.
ب: و خداوند از آسمان آبى فرستاد و زمين را (به وسيله آن) پس از مردنش زنده كرد.
ج: از آسمان آبى نازل شد و زمين را زندگانى داد.
د: از آسمان آبى را فروفرستاد و زمين را زنده كرد.
٢- وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَاولئِكَ مَعَ الَّذينَ انْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ (٤/ ٦٩)
الف: و هركس خداوند و رسولش‌را اطاعت‌كند خداوندش اورا (به‌كمال) نعمت دهد.
ب: كسى كه خدا و رسولش را اطاعت كرد خداوند در روز قيامت او را نعمت دهد.