ج: پس جواب قومش اين بود كه: مى‌گوييم: اگر تو راست مى‌گفتى عذاب الهى بر ما نازل مى‌شد! د: پس جواب قومش جز اين نخواهد بود كه مى‌گويند: اگر راست مى‌گويى عذاب الهى را براى ما بياور! ٨- قُلْ انَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ اتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (٧/ ٢٨)
الف: بگو. خداوند به كار زشت امر نمى‌كند آيا به خداوند آنچه را نمى‌دانيد مى‌گوييد؟
ب: بگو: همانا حق تعالى كار زشت را نمى‌پسندد آيا شما آنچه را انجام مى‌دهيد به خداوند نسبت مى‌دهيد؟
ج: بگو: همانا خداوند كار زشت را قبول نمى‌كند چرا آنچه را خود انجام مى‌دهيد به او مى‌بنديد؟
د: بگو: همانا خداوند به كار زشت فرمان نمى‌دهد، آيا آنچه را نمى‌دانيد بر خداوند مى‌بنديد؟
٩- وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا اصْحابَ الْقَرْيَةِ اذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ (٣٦/ ١٣)
الف: براى آنها اصحاب قريه (انطاكيه) را مثال بزن هنگامى كه فرستادگان خدا رفتند.
ب: براى آنها، اصحاب قريه (انطاكيه) را مثال‌بزن هنگامى‌كه فرستادگان خدا مى‌آيند.
ج: براى آنها، اصحاب قريه (انطاكيه) را مثال بزن هنگامى كه فرستادگان خدا به سوى آن (قريه) آمدند.
د: براى آنها، اصحاب قريه (انطاكيه) را مثال بزن هنگامى كه فرستادگان حق مى‌آمدند.
١٠- وَ تَرَكْنا فيها آيَةً لِلَّذينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْاليمَ (٥١/ ٣٧)
الف: در آن (شهر بلا ديده قوم لوط) نشانه‌اى براى كسانى كه از عذاب دردناك الهى بترسند، به جاى گذارديم.
ب: و در آن (شهر قوم لوط) براى كسانى كه از عذاب دردناك الهى مى‌ترسيدند، نشانه‌اى به جاى گذارديم.
ج: و در آن (شهر بلاديده قوم لوط) نشانه‌اى براى كسانى كه از عذاب دردناك الهى مى‌ترسند، به جاى گذارديم.
د: و در آن (شهر بلاديده قوم لوط) نشانه‌اى براى كسانى كه از عذاب دردناك الهى خواهند ترسيد، به جاى مى‌گذاريم.