٤- ثُمَّ جاءَهُمْ ما كانُوا يُوعَدُونَ (٢٦/ ٢٠٦)
الف: سپس آنچه وعده كردند برايشان آمد.
ب: سپس آنچه را وعده داده مى‌شدند، به سراغشان آمد.
ج: سپس آنچه را وعده دادند به سراغشان آمد.
د: سپس آنچه را وعده مى‌پنداشتند به سراغشان آمد.
٥- وَعِدْهُمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ الَّا غُرُوراً (١٧/ ٦٤)
الف: (اى شيطان) آنها را وعده (و نويد) ده! و شيطان جز فريب و دروغ وعده‌اى به آنها نمى‌دهد.
ب: (اى شيطان) آنها را وعده (و نويد) ده! و شيطان جز فريب و دروغ وعده‌اى نداشته است.
ج: (اى شيطان) آنها را وعده (و نويد) ده! و شيطان تنها شما را فريب و دروغ وعده داده است.
د: (اى شيطان) آنهارا وعده (و نويد) ده! و شيطان جزبه دروغ وفريب چيزى نمى‌گويد.
٦- قالُوا سَواءٌ عَلَيْنا اوَعَظْتَ امْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْواعِظينَ (٢٦/ ١٣٦)
الف: گفتند (قوم عاد): براى ما تفاوتى نداشت كه مارا موعظه مى‌كردى يا نمى‌كردى! ب: (قوم عاد) گفتند: براى ما فرقى نمى‌كند چه ما را پند و اندرز دهى يا اينكه از اندرزگويان نباشى.
ج: (قوم عاد) گفتند: اى پيامبر براى ما تفاوتى نمى‌كند كه اندر زدهى يا ما را رها كنى.
د: (قوم عاد) گفتند: اى پيامبر ما را چه‌اندرز گويى و چه انذار نكنى فرقى نمى‌كند و براى ما مساوى است.
٧- وَ قالُوا يا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا انْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلينَ (٧/ ٧٧)
الف: و گفتند: «اى صالح اگر تو از فرستادگان (خدا) هستى آنچه را بما وعده داده‌اى بياور!» ب: و گفتند: «اى صالح اگر تو از فرستادگان (خدا) هستى آنچه را به ما وعده داده‌اند، بياور!» ج: و گفتند: «اى صالح اگر تو از فرستادگان (خدا) هستى آنچه را به ما وعده مى‌دهى، بياور!» د: و گفتند: «اى صالح اگر تو از فرستادگان (خدا) هستى آنچه را به ما وعده دادى بياور!»