آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٢١٩

١٩- كَذَّبُوا بِاياتِنا كُلِّها فَاخَذْناهُمْ اخْذَ عَزيزٍ مُقْتَدِرٍ (٥٤/ ٤٢)
الف: آنان همه آيات ما را تكذيب كردند آنها را (گرفتيم و) مجازات كرديم.
ب: آنان را كه آيات ما را تكذيب كردند مجازات نموديم.
ج: آنان همه آيات ما را تكذيب كردند پس آنها را گرفتيم به مانند گرفتن شخصى قدرتمند و توانا.
د: همه آنان را كه تكذيب كردند به عذابى سخت گرفتار نموديم.
٢٠- وَ ظَلَمُوا انْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ احاديثَ وَ مَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزِّقٍ (٣٤/ ١٩) «١» و به خود ستم كردند الف: پس ما آنان را داستان ديگران قرار داديم و پراكنده نموديم.
ب: پس ما آنان را جزء داستانها قرار داديم و پراكنده شدند.
ج: پس ما آنان را داستانهايى (براى ديگران) قرار داديم و سخت ايشان را پراكنده ساختيم‌ د: پس ما آنان را داستهانهايى براى ديگران قرار داديم و ايشان را متلاشى خواهيم نمود.