١٥- انَّا انْشَأْنَاهُ ... اخَر (٢٣/ ١٤)
سپس آن را با آفرينش تازه‌اى ايجاد كرديم.
الف: خَلْقٍ ج: خلقٌ‌ ب: خَلْقاً د: خَلْقُ‌ تمرين ج: با توجه به نقش كلمه مورد نظر، ترجمه صحيح آيه را معين كنيد.
١٦- فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْارْضِ فَاصْبَحَ هَشيماً تَذَرُوهُ الرِّياحُ (١٨/ ٤٥)
مَثَل زندگانى دنيا مانند آبى است كه از آسمان فرو مى‌فرستيم پس ..
الف: بوسيله آن گياهان زمين (سرسبز شده و) در هم مى‌شود اما بعد از مدتى مى‌خشكد و بادها آن را به هرسو پراكنده مى‌كند.
ب: پس گياه زمين و بعد از مدتى خشك گردد و بادها پراكنده‌اش مى‌كنند.
ج: بوسيله آن گياهان زمين در هم مى‌شود و بعداً مى‌خشكد و باد وسيله آن آست.
د: بوسيله آن گياهان زمين در هم شده و مى‌خشكد و باد چنين مى‌كند.
١٧- فَامَّا الَّذينَ كَفَرُوا فَاعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَديداً فِى الدُّنْيا وَ الْاخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرينَ (٣/ ٥٦) (عذابا مفعول مطلق نوعى است)
الف: پس كسانى كه كافرند را عذاب مى‌كنم و در آخرت ياورى ندارد.
ب: پس كسانى را كه كافر شدند عذاب مى‌كنم و در آخرت نيز ياورانى ندارد.
ج: پس‌كسانى‌را كه‌كافرند عذاب‌مى‌دهم و آخرتشان‌را تباه‌مى‌گردانم و ياورى ندارند.
د: اما كسانى كه كافر شدند آنان را سخت در دنيا و آخرت عذاب مى‌كنم و هيچ ياورى ندارند.
١٨- فَذاقَتْ وَ بالَ امْرِها وَ كانَ عاقِبَةُ امْرِها خُسْراً (خسرا خبر كان مى‌باشد)
الف: (آنها) چشيدند آثار بدِ كار خود را و عاقبت كارشان خسران بود.
ب: (آنها) آثار بدِ كار خود را ديدند و عاقبت كارشان زيان خواهد بود.
ج: (آنها) آثار كار خود را ديدند و عاقبتشان زيان ها بوده است.
د: (آنها) آثار كار خود را ديدند و عاقبت كارشان خسران بودند.