آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٢٠٤
كلمات الحاقى لغت معنا تعداد لغت معنا تعداد لغت معنا تعداد آتيةٌ آينده ٤ فارغ- ١ زيتها روغن آن ١ قارون- ٤ صفراء زرد ١ قتورا بخيل كم كننده ١ ضريع- ١ كظيم فرو برنده خشم ٣ طعام- ٢٤ مسودّاً سياه ٣ غورا- ٢ موهن سست كننده ١ يخطف بربايد ١ يوقدمى افروزد ١ تمرين منزل تمرين الف: دلايل رفع كلمههاى مورد نظر را بنويسيد.
١- انَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَحيمٌ (٢/ ١٤٣)
همانا خداوند به مردم رحيم و مهربان است.
الف: اسم انَّ ب: خبر انَّ ج: اسم فاعل د: خبر است ٢- لا يَسْأَمُ الْانْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَيْرِ وَ انْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ انسان از تقاضاى نيكى خسته نمىشود و هرگاه شرّ و بدى به او برسد بسيار مأيوس و نوميد مىگردد.
الف: خبر «لا» است ج: فاعل است ب: خبر ان در تقدير است د: نايب فاعل است.
٣- وَ اذا بُشِّرَ احَدُهُمْ بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَ هُوَ كَظيمٌ (٤٣/ ١٧)
هنگامى كه يكى از آنها رابه چيزى كه به خداوند رحمان نسبت داده (دخترداشتن) بشارت دهند صورتش (از فرط خشم و ناراحتى) سياه مىشود.
الف: اسم ظَلَّ ب: خبر ظَلَّ ج: فاعل ظَلَّ د: نايب فاعل ظَلَ