١٢- ها انْتُمْ هؤُلاءِ جادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيوةِ الّدُنْيا فَمَنْ يُجادِلُ اللَّهُ عَنْهُمْ يَوْمِ الْقِيمَةِ (٤/ ١٠٩)
آرى، شما همانها هستيد كه در زندگى اين جهان از آنان دفاع كرد اما چه كسى در روز قيامت از آنان دفاع مى كند؟
الف: «هاء» تنبيه ب: «هاء» اشاره ج: «هاء» براى جواب سؤال د: هيچكدام‌ ١٣- لَمَسْجِدٌ اسِّسَ عَلَى التَّقْوى مِنْ اوَّلِ يَوْمٍ احَقُّ انْ تَقُومَ فيهِ (٩/ ١٠٨)
آن مسجدى كه از روز نخست بر پايه تقوا بناشده شايسته تر است كه در آن (به عبادت) بايستى.
الف: من تبعيضيه ج: من غايت مكانى‌ ب: من جاره زائده د: من ابتداى زمانى‌ ١٤- فَانْجَيْناهُ وَ الَّذينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا (٧/ ٧٢)
پس او و كسانى را كه با او بودند به رحمت خود نجات داديم.
الف: «باء» زائده ب: «ياء» استعانت ج: «باء» سببيت د: «باء» مقابله‌ ١٥- انَّ الَّذينَ اتَّقَوْا اذا مَسَّهُمْ طائفٌ «١» مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا (٧/ ٢٠١)
افراد با تقوا هر گاه كه وسوسه‌اى از شيطان آنان را گرفتار كند (به ياد خدا) متذكر مى‌شوند.
الف: «اذا» ى تعليليه ج: «اذاى» ى ظرفيه (شرطيه)
ب: «اذا» ى فجائيه د: الف و ب هر دو درست است.
تمرين ج: جاهاى خالى را با كلمات مناسب پر كنيد.
١٦- فَما اغْنى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لا ابْصارُهُمْ وَ لا افْئِدَتُهُمْ مِنْ شَىْ‌ءٍ اذْ كانُوا يَجْحَدُونَ بِاياتِ اللَّهِ (٤٦/ ٢٦)
نه گوشها و نه چشمها و نه دلهايشان بر ايشان سودى نداشت آيات خدا را انكار مى‌كردند.
الف: هنگامى كه ب: چرا كه ج: زمانى كه د: الف و ب هر دو صحيح است.