آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٩٣
١٠- وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (٢/ ١٤٠)
و خداوند (هيچگاه) از آنچه شما انجام مىدهيد غافل نيست.
الف: «باء» سببيه ب: «باء» مقابله ج: «باء» استعانت د: «باء» زائده ١١- وَ مِنْهُمْ امِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ الَّا امانِىَّ وَ انْ هُمْ الَّا يَظُنُّونَ (٢/ ٧٨)
و بعضى از آنان عوامانى هستند كه كتاب خداوند را جز خيالات و آرزوها نمىدانند و آنان (بر دليلى و علمى) نيستند جز اينكه گمان مىبرند.
الف: «ان» تأكيدى ب: «ان» نافيه ج: «ان» شرطيه د: «ان» مخففه ١٢- انْ كانَتْ الَّا صَيْحَةً واحِدَةًفَاذاهُمْ خامِدُونَ (٣٦/ ٢٩)
يك صيحه آسمانى ناگهان (همگى) آنان خاموش شدند.
الف: «ان» شرطيه ب: «ان» مخففه ج: «ان» تاكيدى د: «ان» نافيه ١٣- وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْيَوْمِ الْاخِرِ (٢/ ٨)
گروهى از مردم هستند كه مىگويند «به خدا و روز رستاخيز ايمان آوردهايم.
الف: «من» زائده ج: «من» تبعيضيه ب: «من» ابتداى مكانى د: «من» ابتداى زمانى ١٤- وَ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ اذْ ظَلَمْتُمْ انَّكُمْ فِى الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ (٤٣/ ٣٩)
و (اين گفتگوها) امروز به حال شما سودى ندارد زيرا كه ظلم كرديد به درستى كه شما در عذاب مشترك هستيد.
الف: «اذ» تعليليه ج: «اذ» ظرفيه ب: «اذ» فجائيه د: هيچكدام ١٥- وَ اذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ اجَلَهُنَّ فَامْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ اوْسَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ (٢/ ٢٣١)
و هنگامى كه زنان را طلاق داديد و به آخر عده شان رسيدند يا به طرز صحيحى آنان را نگه داريد و يا به طرز پسنديدهاى آنان را رها كنيد.
الف: «اذا» ى شرطيه (ظرفيه) ج: «اذا» ى تعليليه ب: «اذا» ى فجائيه د: هر سه مورد فوق.