آموزش ترجمه قرآن (جلد2)
 
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد2) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٩١

تمرين كلاس‌ تمرين الف: با توجه به معانى حروف مورد نظر ترجمه صحيح را پيدا كنيد.
١- وَاسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّها لَكَبيرَةٌ الَّا عَلَى الْخاشِعينَ (٢/ ٤٥)
الف: به (سبب) صبر و نماز از خداوند يارى بطلبيد، همانا آن جز براى خاشعان گران است.
ب: به (كمك) صبر و نماز از خداوند يارى مى‌خواستيد، همانا جز براى خاشعان اين (كار) گران است.
ج: درمقابل صبر و نماز از خداوند يارى بخواهيد، چرا كه اينكار فقط از خاشعان برمى‌آيد و بس.
د: از او كمك بخواهيد كه تنها خاشعان بواسطه صبر و نماز از او كمك مى‌خواهند.
٢- وَانَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما «١» يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْانْهارُ (٢/ ٧٤)
الف: همانا بعضى از سنگهاى مى شكافد و از آن نهرها جارى مى‌شود.
ب: همانا از اول سنگهاى شكافته شده نهرها جارى مى‌شود.
ج: همانا از آخر سنگهاى شكافته شده نهرها جارى مى‌شود.
د: ب و ج هر دو صحيح است.
٣- وَ اوْحَيْنا الِى‌ مُوسى انْ الْقِ عَصاكَ فَاذا هِىَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ (٧/ ١١٧)
الف: ما به موسى وحى كرديم كه: «عصاى خود را بيفكن!» پس در صورتى آمد كه همه آنها را خورد.
ب: ما به موسى وحى كرديم كه: «عصاى خويش را بيفكن!» پس در آن صورت (مار) درآمد و همه را خورد.
ج: به موسى وحى نموديم كه: «عصاى خود را بيفكن» ناگهان (مارى شد كه) همه آنچه به دروغ مى‌ساختند فرو مى‌بلعيد.
د: الف و ب هر دو صحيح است.