٤- قالَ رَبِّ اغْفِرْلى‌ وَهَبْ لى‌ مُلْكاً لا يَنْبَغى‌ لِاحَدٍ مِنْ بَعْدى‌ (٣٨/ ٣٥)
الف: گفت پروردگارا مرا بيامرز و به من ملك (و سلطنتى) عطا كن كه سزاوار احدى بعد از من نباشد.
ب: گفت: «خداوندا مرا بيامرز و مرا پادشاهى و حاكمى قرار ده كه احدى بعد از من لايق آن نباشد.
ج: گفت: «خداوندا مرا بيامرز و مرا پادشاهى قرار بده كه بعد از من كسى مانند او نباشد.
د: گفت: «پروردگارا مرا بيامرز و به من ملك و سلطنتى بده كه در دنيا نظير نداشته باشد.
٥- الَمْ تَرَ الَى الَّذينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوى ثُمَّ يَعُودُونَ لِما نُهُوا عَنْهُ وَ يَتَناجَوْنَ بِالْاثْمِ وَ الْعُدْوانِ (٥٨/ ٨)
الف: آيا كسانى را كه از نجوا نهى شد نديدى كه چگونه به گناه و دشمنى نجوا كنند.
ب: آيا كسانى را كه از نجواكردن منع شدند و دوباره شروع كردند به نجوا كردن به گناه و دشمنى نديدى! ج: آيا كسانى را كه از نجواكردن منع شدند، نديدى كه به آنچه از آن نهى شده بودند باز مى‌گردند و به گناه و دشمنى به نجوا مى‌پردازند.
د: آيا كسانى را كه از نجواكردن منع شدند و دوباره به آنچه نهى شدند بر نگشتند، نديدى؟
٦- وَ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ اطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما ارْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفيظاً (٤/ ٨٠)
الف: هر كس رسول خدا را مطيع شود خدايش را مطيع شده است پس نگهبانى بر او خواهد بود.
ب: هر كس رسول را اطاعت مى‌كند خدايش را اطاعت كرده است و هر كس دشمنى كرد نگهبانى ندارد.
ج: هر كس رسول را اطاعت كرد خدا را اطاعت مى‌كند و هر كس مخالفت كرد، زيان نمود.
د: هر كس رسول را اطاعت بكند خدا را اطاعت كرده و هر كس (از اطاعت او)، روى برگرداند پس ما ترا نگهدارنده، آنها قرار نداده‌ايم.