٣- وَ امَّا الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفّيهِمْ اجُورَهُمْ (٣/ ٥٧)
الف: و امّا كسانى كه ايمان آوردند پاداش خود را مى‌گيرند.
ب: اما كسانى كه ايمان آوردند پاداششان را به طورى كه نقص ندارد مى‌گيرند.
ج: و امّا كسانى كه ايمان آوردند واعمال صالح انجام دادند (خداوند) پاداششان را به طور كامل مى‌دهد.
د: و اما كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام مى‌دهند خداوند به ايشان پاداش مى‌دهد.
٤- نُصيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَلا نُضيعُ اجْرَ الُمحْسِنينَ (١٢/ ٥٦)
الف: ما رحمت خويش را به هر كس بخواهيم داده‌ايم و اجر و پاداش نيكوكاران ضايع نمى‌شود.
ب: ما رحمت خويش را به هركس مى‌خواستيم داديم و اجر و پاداش نيكوكاران ضايع نمى‌شود.
ج: ما رحمت خويش را به همه كس مى‌دهيم و اجر و پاداش نيكوكاران را ضايع نمى‌كنيم.
د: ما رحمت خويش را به هركس خواهيم مى‌دهيم و اجر و پاداش نيكوكاران را ضايع نمى‌كنيم.
٥- وَ اتُواالْيَتامى امْوالَهُمْ وَ لا تَتَبَّدَلُوا الْخَبيثَ بِالطَّيِّبِ (٤/ ٢)
الف: اموال آنان را به خودشان بدهيد و اموالِ بد را با اموال خوب مقايسه نكنيد.
ب: اموال يتيمان را به آنان بدهيد و (اموالِ) بد (خود) را با خوب (آنان) عوض‌نكنيد.
ج: اموال يتيمان را پاس بداريم و خوب و بد را با هم مخلوط نكنيد.
د: اموال يتيمان را پاس داشته و امول بد و خوب را تشخيص بدهيد.
٦- ما اصابَ مِنْ مُصيبَةٍ فِى الْارْضِ وَ لا فى انْفُسِكُمْ الَّا فى‌ كِتابٍ (٥٧/ ٢٢)
الف: هيچ مصيبتى به شما نمى‌رسد مگر اينكه قبل از آفرينش زمين (در كتاب محفوظ) ثبت است.
ب: هيچ رنج و مصيبتى در زمين و يا در نفس (به شما) نرسد مگر اينكه در كتاب (لوح محفوظ) ثبت است.
ج: هيچ رنجى به شما نمى‌رسد مگر اينكه ما در آفرينش زمين و كتاب ثبت كرده‌ايم.
د: هيچ رنجى به شما نمى‌رسيد مگر اينكه در آفرينش آسمانها و زمين و كتاب ثبت شده است.