٤- فَانْ اعْطُوا مِنْها رَضُوا وَ انْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها اذاهُمْ يَسْخَطُونَ (٩/ ٥٨)
الف: اگر به آنها از آن (صدقات) بدهى از تو راضيند والّا راضى نمى‌باشند.
ب: اگر به آنان از آن (صدقات) مى‌دادى از تو راضى مى‌شدند و الَّا نه.
ج: اگر به آنان عطا كرده باشى راضى مى‌شوند و الّا از تو نگران مى‌شوند.
د: اگر به آنها از آن (صدقات) داده شود راضى شوند و اگر از آن (صدقات) داده نشوند، در آن صورت خشم مى‌كنند.
٥- هَلْ اتاكَ حَديثُ مُوسى‌ (٧٩/ ١٥)
الف: آيا سخن (داستان) موسى (ع) به تو رسيده است؟
ب: آيا سخن (داستان) موسى (ع) را شنيده‌اى؟
ج: آيا سخن (د آموزش ترجمه قرآن (جلد٢) ١٧٤ اعلال در بابهاى مزيد(٢)
ص : ١٧٤ استان) موسى (ع) را مى‌دانى؟
د: ايا سخن (داستان) موسى را قبول دارى؟
تمرين ب: جاهاى خالى را با كلمات مناسب پر كنيد.
٦- سَنُريهِمْ اياتِنا فِى الْافاقِ وَ فى‌ انْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ انَّهُ الْحَقُّ (٤١/ ٥٣)
به زودى آيات خود را در اطراف جهان و در درون خودشان به آنان ... تا براى آنان ... كه او حق است.
الف: نشان مى‌دهيم، روشن گردد. ج: نشان داديم، روشن شد.
ب: نشان داده بوديم، روشن شود. د: نشان مى دهد، روشن شده باشد.
٧- وَ كَايِّنْ مِنْ نَبِىٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُونَ كَثيرٌ فَما وَ هَنُوا لِما اصابَهُمْ (٣/ ١٤٦)
چه بسيار پيامبرانى كه مردان الهى بسيارى به همراه آنان جنگ كردند آنان هيچ گاه در برابر آنچه بر ايشان (از رنج و مصيبت) رسيد ..
الف: سست نشدند. ج: سستى نكرده بودند.
ب: سستى كرده‌اند؟ د: هيچكدام.