شب بعد، برادر محمّدرضا تورجى‌زاده كه خود بعدها به شهادت رسيد، در خواب همّت را ديد كه مى‌گفت: آرزو داشتم مانند امام حسين (ع) به شهادت برسم كه بحمداللّه رسيدم، امّا سر امام مفقود نشد، سر مرا با جنازه‌ام به عقب بفرستيد.
شب بعد، بچّه‌ها دوباره جلو رفته و سر شهيد همّت را پس از دو ساعت جست‌وجو يافته و به عقب انتقال دادند. «١»
٢- ٣. شباهت به ابوالفضل (ع)
آقاى صفرعلى باقرزاده، مسؤول ستاد عمليّات خاكى جهاد مازندران مى‌گويد:
در عمليّات والفجر ٨ در يكى از خطوط مأموريت داشتيم كه در مسيرى نسبتاً طولانى خاكريز ايجاد كنيم. در همين دوران چند نفر از بچّه‌هايى كه تازه از طريق جهاد آموزش رانندگى لودر ديده بودند به منطقه آمدند كه شهيد عيسى عمويى جزء آنان بود. او از لحظه‌اى كه وارد منطقه شد، براى رفتن به خط بيتابى عجيبى مى‌كرد. همه‌اش دوروبر من مى‌چرخيد. هرطرف كه مى‌رفتم به سراغم مى‌آمد كه پس چه‌وقت مرا به خط مى‌فرستيد؟ هربار در جواب برايش استدلال مى‌آوردم كه حداقل بايد چند روزى در همين‌جا باشيد تا با منطقه آشنا شويد، ولى او دست‌بردار نبود .... وقتى دانست كه بايد به خط برود، سر از پا نمى‌شناخت. بلافاصله پشت لودر نشست و قبل از همه به راه افتاد.
مسؤول آن گروه تعريف مى‌كند: عيسى مدّتى مشغول خاكريز زدن بود كه آتش دشمن سنگين شد. رانندگان از ماشين‌ها پايين آمدند تا پس از سبك‌ترشدن‌