رسول خدا (ص) در آن هنگام اصحاب و سپاه را آماده كرد و قبايل و افواج لشكر با پرچم‌هاى خود راه افتادند. اوّلين گروه هزار نفر از بنى‌سليم بودند كه خالد بن وليد فرماندهى آنان را به عهده داشت. يكى از پرچم‌هاى بزرگ آن‌ها را عبّاس بن مِرْداس سُلَّمى، پرچم بزرگ ديگرى را خُفاف بن نُدبه و پرچم كوچك‌تر را حَجّاج بن عِلاط حمل مى‌كرد. پس از خالد، زبير بن عوّام همراه پانصد نفر كه گروهى از مهاجران و اعراب بودند، با پرچم سياهى عبور كرد.
سپس بنى‌غفّار همراه سيصد نفر عبور كردند. پرچم ايشان را ابوذر حمل مى‌كرد و گفته شده است كه پرچم ايشان را ايماء بن رَحْضَه حمل مى‌كرد.
سپس چهارصد نفر از افراد قبيله اسلم با دو پرچم عبور كردند؛ يكى را بُرَيدة بن حُصَيب و ديگرى را ناجية بن اعجم حمل مى‌كرد. سپس قبيله بنى‌عمرو بن كعب كه پانصد نفر بودند، عبور كردند و پرچم ايشان را بُسر بن سفيان حمل مى‌كرد.
بعد از آن‌ها مُزَيْنه كه هزار نفر بودند، با سه پرچم بزرگ و صد اسب عبور كردند. پرچم‌هاى ايشان را نُعْمان بن مُقِرّن، بِلال بن حارث و عبداللّه بن عمر حمل مى‌كردند. سپس كِنانه كه از قبيله‌هاى بنى‌ليث، ضَمْرَه و سعد بن بكر و جمعاً دويست نفر بودند و پرچم آن‌ها را ابوواقد ليثى حمل مى‌كرد، عبور كردند.
آخرين گروه سيصد نفر از قبيله اشجع بودند كه دو پرچم بزرگ همراه ايشان بود؛ يكى را معقل بن سنان و ديگرى را نُعَيم بن مسعود حمل مى‌كرد.
همه اين گروه‌ها در مقابل ابوسفيان تكبير مى‌گفتند.
ابوسفيان پرسيد: محمّد هنوز عبور نكرده است؟ عبّاس گفت: نه. همين‌