سرزمين قدسى را در سيماى رزمندگان يافته است و هشت‌سال دفاع مقدّس را آيينه‌اى روشن معرفى مى‌كند كه كربلا در آن متجلّى شده است:
هشت نوبت روى صحرا رنگ عاشورا گرفت هشت نوبت، آتش ظُهرِ عطش بالا گرفت‌
هشت نوبت خيمه‌ها بى‌وقفه آتش نوش شد هشت نوبت آبروى آب‌ها خاموش شد
هشت نوبت رودها محبوس در خنجر شدند باغ‌ها در التهاب خويش خاكستر شدند
پيش رو يك قوم ياغى پيش رو يك‌قوم‌پست اين طرف مردان جنگى، مردم قرآن به دست‌
...
پيش رو يك قوم سركش از تبار خويش پست شمريان بى‌حيا از نسل قومى سگ‌پرست‌
پيش رو تلّى از آتش، سيم‌هاى خاردار پيش رو انبوه نفرت، كينه‌هاى ريشه‌دار
پيش رو سوداگران مرگ خنجر مى‌كشند سرخوشند و تيغ بر عبّاس و اكبر مى‌كشند!
اين طرف مردانى از خون خدا استاده‌اند مثل اسماعيل در اوج مِنا استاده‌اند
اين طرف فرياد ياران بوى قرآن مى‌دهد بوى مسجد، بوى سجده، بوى ايمان مى‌دهد