مسعودى در باره ورود نيروهاى اميرالمؤمنين (ع) به بصره از قول منذر بن جارود آورده است كه نخست، گروهى به استعداد هزار نفر وارد شدند كه در پيشاپيش آن‌ها شخصى سفيدپوش- كه بر اسب خاكسترى رنگ سوار و شمشير حمايل كرده بود و پرچمى به دست داشت- حركت مى‌كرد و نيروها نيز پوشيده از آهن و سلاح بودند. پرسيدم اين كيست؟ گفتند: ابوايّوب انصارى و نيروها نيز از انصار و غير آن‌ها هستند.
پشت سر آن‌ها سوارى آشكار شد كه عمّامه‌اى زرد و لباسى سپيد داشت؛ شمشير حمايل كرده و كمان به دوش انداخته، پرچمى به دست داشت و بر اسب سفيدى سوار بود. گروه او نيز در حدود هزار نفر بودند. پرسيدم كيست؟ گفتند: خزيمة بن ثابت انصارى، ذوالشهادتين، است.
در پى آن‌ها كسى ديگر بر اسب كميت (سرخِ تيره) سوار بود. او نيز با شمشير و كمان بود و پرچمى به‌دست داشت. گفتم: اين كيست؟ گفته شد:
ابوقَتاد بن رِبعى است.
سپس سوارى با لباس سفيد و عمّامه سياه بر ما گذشت كه بر اسب‌اشهب (سفيد مايل به خاكسترى) سوار بود و با سكينه و
فرهنگ عاشورا ٢٩٩ الف - كتاب‌ها ..... ص : ٢٩٧
وقار قرآن مى‌خواند؛ شمشير حمايل‌كرده، كمان به دوش‌انداخته و با پرچمى سپيد همراه حدود هزار نفر از بزرگان و ميانسالان و جوانان كه گويا براى حساب (روز جزا) واداشته شده‌اند؛ در پيشانى آن‌ها اثر سجده آشكار بود. گفتم: اين كيست؟
گفتند: عمّار ياسر به همراه صحابه مهاجر و انصار و فرزندان.
بعد از ايشان سوارى ديگر با لباس سپيد و عمّامه‌اى به‌رنگ زرد با كمان و شمشير گذشت؛ در حالى كه پاهاى او روى زمين كشيده مى‌شد و پرچمى زردرنگ به‌همراه داشت. نيروهاى او نيز حدود هزارنفر بودند. پرسيدم‌