مى‌دانم كه بعد از من صبور و شكيبا خواهى بود و به ديگران، تو آرامش خواهى داد؛ ان‌شاءاللّه. «١»
دشوارى به‌دوش كشيدن وظيفه زينبى را شهيدى ديگر چنين نگاشته است:
همسرم بداند كه وظيفه سنگين زينب‌گونه‌اى بر دوش اوست كه اراده‌اى همچون كوه مى‌خواهد و عزمى پولادين تا ادامه راه ناتمام ولى روشن مرا بدهد؛ با دليلى همچون امام و همراهى از شهيدان زنده انقلاب. «٢»
جز حضرت اباعبداللّه (ع) و حضرت زينب (س)، چهره‌هاى ديگر كربلا مانند حضرت ابوالفضل العبّاس، على اكبر، مسلم، على اصغر، قاسم، رقيّه و امام سجّاد (ع)، و از اصحاب غير بنى‌هاشم چهره‌هايى چون حبيب، حُرّ، خاندان وهب نيز در وصيّت‌نامه‌ها مطرح شده‌اند. شهيد حسين اجاقى در وصيّت‌نامه‌اش با مقايسه صحنه‌هاى كربلا و جبهه مى‌نويسد:
اگر زينب را نديديم كه در فراق اهل‌بيت گريه كند و چنان سخن گويد كه كاخ يزيد را به لرزه درآورد، ليكن زينبيان را مى‌بينيم كه همچون او استوار در مرگ عزيزانشان كلام حق را مى‌دانند. اى امّت حزب‌اللّه! اگر ما نبوديم و كربلا را نديديم، زمين‌هاى سرخ‌شده از خون غرب و جنوب را ديديم. اگر عبّاس (ع) را نديدم، هزاران عبّاس بى‌دست را مى‌بينيم كه دست‌هاى خودشان را به درگاه الهى هديه كرده‌اند. «٣»
شهيدى ديگر در وصيّت‌نامه‌اش مى‌نويسد:
مادرم! من درس شهادت را از آقايم حسين آموختم؛ او كه راضى شد تمام‌