فرهنگ عاشورا
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
فرهنگ عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٣
شعر نوحهها و مراثى گاه از شاعران مطرحِ پس از انقلاب و گاه از شاعران گذشته است. حتّى غزلهاى حافظ و مولانا محمل و مقدّمهاى براى ورود به مرثيه و نوحهاند كه مطلع غزل اول ديوان حافظ، يعنى:
ألا يا أَيُّهَا السَّاقى أَدِرْ كَأْساً وَ ناوِلْها كه عشق آسان نمود اوّل ولى افتاد مشكلها
از آن جمله است.
يكى از نوحههاى مشهور، غزلى از سيد حسن حسينى است با مطلع:
مىروم مادر كه اينك كربلا مىخواندم از ديار دوست يار آشنا مىخواندم
شيوه تكخوانى و همخوانى در تكايا، سنگرها و حسينيههاى جبهه رواج داشت. نوحهها گاه در هيئت رجز نيز خوانده مىشدند و در برنامههاى صبحگاه يا قبل از عمليّات حالتى لبريز از نشاط و سرور عاشقانه را ايجاد مىكردند. برخى از اين نوحهها عبارتند از:
ما بسيجيان در ره قرآن هستى خود را مىدهيم آسان
حسينجان، حسينجان، حسينجان
شهادت در ره خدا آرزوى ماست قيامت سرفرازى و آبروى ماست
حسينجان، حسينجان، حسينجان
جان نثاران راه حق هستيم عهد و پيمان خون و جان بستيم
حسينجان، حسينجان، حسينجان
اى حسينجان ما فداى تو مىدهيم جان خود به راه تو
حسينجان، حسينجان، حسينجان
و اين نوحه كه از شهرت و فراگيرى فراوانى در سالهاى دفاع مقدّس برخوردار بود:
نداى هل من ناصر حسينى لبّيك يا خمينى
پيش به سوى حرم حسينى لبّيك يا خمينى
و اين عنوان نوحه كه زمزمه رزمندگان بهويژه در لحظه اعزام نيرو و شب عمليّات بود:
عزم سفر دارند انصار حسينى دست دعا بردار مولاجان خمينى
و نوحه حماسى حاج صادق آهنگران كه از نوحههاى اوائل جنگ بود:
سوى ديار عاشقان، سوى ديار عاشقان رو به خدا مىرويم، رو به خدا مىرويم
معمولًا در نوحهها افزون برنام و ياران نزديك اباعبداللّه چون اباالفضل العبّاس، على اكبر، قاسم، حبيب، حُرّ و ...، از ويژگىها و فضايل كربلا نيز سخن به ميان مىآمد. رشادت، عبادت، شهادت، پاكبازى، اخلاص، اطاعت از رهبرى، تحمّل مصائب، عطش، پيامرسانى زينب كبرى، اسارت و ... نكاتى بودند كه در نوحهها و مراثى مطرح مىشدند.
نوحهها و مراثى در دوران دفاع مقدّس نه تنها در جبهه كه در هنگام اعزام نيرو، تشييع جنازه و مراسم شهيدان شور و حركت و عشق مىآفريدند.
نوحهسرايان و مدّاحان در طول سالهاى دفاع مقدّس، از نقشآفرينان مهم حركتها و پيروزىهاى جبهه بودهاند. مطالعه در نوحهها و مراثى، نيازمند تحقيق و تحليلى مستقل با جمعآورى همه آنها است. شعر نوحهها در سالهاى پس از دفاع مقدّس تاكنون رو به كمال و غناى بيشتر نهاده است و