قلّت عدد نترسيد، از شهادت نترسيد. هرمقدار كه عظمت داشته باشد مقصود و ايده انسان، به همان مقدار بايد تحمّل زحمت بكند.
حضرت سيّدالشّهدا از كار خودش به ما تعليم كرد كه در ميدان، وضع بايد چه‌جور باشد. در خارج ميدان، وضع چه‌جور باشد و بايد آن‌هايى كه اهل مبارزه مسلّحانه هستند، چه‌جور مبارزه بكنند و بايد آن‌هايى كه در پشت جبهه هستند، چطور تبليغ بكنند. كيفيّت مبارزه را، كيفيّت اين كه مبارزه بين يك جمعيّت كم با جمعيّت زياد بايد چطور باشد، كيفيّت اين كه قيام در مقابل يك حكومت قلدرى كه همه‌جا را در دست دارد با يك عدّه معدود بايد چطور باشد، اين‌ها چيزهايى است كه حضرت سيّدالشّهدا به ملّت آموخته است .... الآن هم مى‌بينيد كه در جبهه‌ها وقتى كه نشان مى‌دهند آن‌ها را، همه با عشق امام حسين است كه دارند جبهه‌ها را گرم نگه مى‌دارند. «١»
امام در سخنى ديگر، با بهره‌گيرى از سخن مشهور كلّ يومٍ عاشورا و كلّ ارضٍ كربلا، درس ظلم‌ستيزى بى‌مرز، هميشه و در هر مكان را آموزش مى‌دهد و در تصحيح تحليل‌هايى كه از اين سخن مى‌شود، مى‌فرمايد:
اين كلمه كلّ يومٍ عاشورا و كلّ أرضٍ كربلا يك كلمه بزرگى است كه اشتباهى از او مى‌فهمند، آن‌ها خيال مى‌كنند كه يعنى هر روز بايد گريه كرد، لكن اين محتوايش غير از اين است كربلا چه كرد؟ ارض كربلا در روز عاشورا چه نقشى را بازى كرد؟ همه زمين‌ها بايد اين‌طور باشد. نقش كربلا اين بود كه سيدالشهدا سلام‌الله عليه با چندنفر جنگ كرد، عدد معدود آمدند كربلا و ايستادند در مقابل ظلم يزيد و در مقابل دولت جبّار، در مقابل امپراتور زمان ايستادند و فداكارى كردند و كشته شدند، ولكن ظلم را قبول نكردند