چراغ و دعوت به رفتن را تداعى تصفيه و پالايش كربلا مى‌ساختند و رزمندگان شب عمليّات را به ياد شب عاشورا با تهجّد و اشك و نماز به صبحى شكوهمند پيوند مى‌زدند، با خواندن زيارت عاشورا جبهه را با كربلا يگانه مى‌ديدند و مكتب اباعبداللّه را چراغ راه و اسوه جهاد و دفاع خود قرار مى‌دادند.
٢. تجلّى‌گاه همه ابعاد و اضلاع مكتب‌
كربلا جلوه‌گاه همه زيبايى‌ها، عظمت‌ها و ارزش‌هاى مكتب اسلام است.
مدرسه‌اى كامل كه در آن، اخلاق، عرفان، فقه، سياست، معرفت و ... در كامل‌ترين و عالى‌ترين شكل ظهور و بروز يافته است. چهره «تمام» و «كمال» قرآن در هيچ صحنه‌اى همچون كربلا عرضه نشده است. كدام بُعد قرآن و كدام زيبايى و دلارايى قرآن در بهترين و درخشان‌ترين وجه، در كربلا نمود ندارد؟ نماز، امر به معروف و نهى از منكر، جهاد، اخوّت، اطاعت از رهبرى، اخلاص، تقوا، صبر، فتوّت، ايمان، عرفان، خدامحورى و ...، همه و همه، در هيچ حادثه‌اى فروغ و شكوه كربلا را ندارند. درست‌تر از سخن ذيل سخنى نيست:
اسلام معجزه بود كه با تعليمات روحانى‌اش انسان‌هاى آماده را متحوّل ساخت و افق فكر آن‌ها را روشن كرد و از محدوده ماديات فراتر برد و به معنويّات پيوند زد و خلاصه به آن‌ها تربيت الهى داد؛ به‌گونه‌اى كه مرگ در ميدان مبارزه با ستمگرا
فرهنگ عاشورا ٤٢ ٥. تداوم و استمرار و تكامل ..... ص : ٤١
ن را سعادت مى‌ديدند و از آن استقبال مى‌نمودند.
امّا اگر اسلام معجزه بود، كربلاى حسين (ع) و يارانش نيز كه تعليمات والاى اسلام را آفتابى و شكوفا كردند، معجزه بود، منتها اسلام معجزه‌اى بود كه از