در عمليّات فتح فاو در حالى كه چنددقيقه بيش‌تر به اعلام رمز عمليّات باقى نمانده [بود]، هنوز در اغلب محورها خبرى از نحوه عمل و چگونگى حضور غوّاصان در ساحل دشمن نرسيده بود. سنگر فرماندهى به‌دليل حسّاس بودن زمان و احتمال رسيدن خبرى از آن‌سوى ساحل، كمى شلوغ به نظر مى‌رسيد. در اين هنگام فردى از راه مى‌رسد و در حالى كه بسته‌اى در دست دارد، فوراً به داخل مى‌رود. از چهره‌اش پيداست كه در تاريكى شب و پيچيدگى منطقه نخلستان، به‌دشوارى سنگر فرماندهى لشكر را پيدا كرده است و درون سنگر نيز با عجله به‌طرف فرمانده مى‌رود و بسته را به او مى‌دهد و مى‌گويد: «برادر مرتضى! اين را برادر محسن رضايى، فرمانده كل سپاه داده‌اند به شما بدهم.» فرمانده كه ذهنش آرامش ندارد، به حالتى عادى بسته را باز مى‌كند؛ بوى معطّر آن تمام فضاى سنگر را پر مى‌كند. كليّه حاضرين توجّهشان جلب مى‌شود و جملگى مترصّدند تا ببينند محموله داخل بسته چيست. فرمانده پرچم سبزى را از داخل بسته بيرون مى‌كشد و افراد به‌دور او حلقه مى‌زنند. پرچم در سطح زمين پهن مى‌شود، فرمانده مجدداً با كنجكاوى داخل بسته را بازبينى مى‌كند و نامه‌اى از سوى فرماندهى كلّ سپاه را كه در قسمتى از آن چنين آمده است، مى‌يابد:
«اين پرچم، پرچم گنبد امام رضا (ع) است و اين امانت به دست شما سپرده مى‌شود ... تا برفراز بلندترين مناره شهر فاو نصب كنيد ....»
بوى پرچم همچنان فضاى داخل سنگر را معطّر كرده است و همه متحيّرند كه موضوع چيست؟ برادر فرمانده در حالى كه سخت منقلب شده و اشك در چشمانش حلقه زده است، به حاضرين توضيح مى‌دهد. سپس او پرچم را به رزمنده‌اى روحانى سپرده و از وى مى‌خواهد تا پرچم را فردا صبح در شهر فاو به اهتزاز درآورد.