فصل پنجم: پرچم و پيشانى‌بند
از مشابهت‌ها و اسوه‌گيرى‌هاى دفاع مقدّس از جنگ‌هاى صدر اسلام، استفاده از پرچم و سربند و نشانه است كه در اين فصل به تبيين آن مى‌پردازيم:
١. پرچم‌
استفاده از پرچم به نشانه پايدارى و استوارى در جنگ، در گذشته معمول بوده است؛ جنگجويان تا هنگامى كه پرچم بر پا بود، به پيروزى اميدوار بودند و مقاومت مى‌كردند و هرگاه سرنگون مى‌شد، شكست در مقابل دشمن را احساس مى‌نمودند. از اين رو، پرچمدارى لشكر وظيفه حساس و مهمى بود كه جز شجاعان ديگران نمى‌توانستند آن را به عهده بگيرند.
رسول خدا (ص) در غزوات از پرچم استفاده مى‌نمود و گاه براى هر گروه پرچمى جداگانه و پرچمدارى ويژه معين مى‌كرد. سيره نويسان افرادى را به عنوان پرچمدار لشكر اسلام در جنگ‌هاى صدر اسلام ثبت كرده‌اند كه در اين ميان، نام حضرت على و حضرت حمزه (ع) بيش از همه به چشم مى‌خورد.
مُصْعَب بن عُمَيْر و مقداد بن عمرو از ديگر پرچمداران مشهورند.