اسلام نيز بارها با آواى مقدّس تكبير و بزرگداشت نام خداى متعال حملات سنگين و گسترده دشمن را دفع كرده‌اند. در خاطرات سردار شهيد غلامحسين افشردى (حسن باقرى) آمده است:
يكى از امدادهاى غيبى كه ما در عمليات بيت‌المقدّس مشاهده كرديم اين بود كه يك شب عراقى‌ها به وسيله يكى از قوى‌ترين تيپ‌هايشان كه خيلى به آن اتّكا داشتند، ديوانه‌وار و بدون هدف حمله كردند؛ [به‌] طورى كه چندتا از تانك‌هاى عراقى موفّق شدند تا روى جادّه آسفالت پيش بيايند و خودشان را به خاكريزها برسانند. در آن قسمت ديگر كار از كار گذشته بود. رزمندگان اسلام هم واقعاً در آن‌جا به اين نكته پى برده بودند كه همان‌طور كه هدفشان اللّه است، از [خود] او هم بايد يارى بگيرند؛ اين مسأله به ذهن فرماندهان آمد كه در سرتاسر خط «اللّه اكبر» و «لا اله الّا اللّه» بگويند. بعد از اين كه در بى‌سيم اعلام شد كه برادران تكبير بگويند، سرتاسر خط شروع كردند به تكبير گفتن؛ خدمه‌ها و راننده‌هاى تانك‌هاى عراقى كه روى جادّه بودند، تانك‌ها را گذاشتند و فرار كردند. آن‌هايى كه عقب‌تر بودند با تانك‌هايشان فرار كردند و آن حمله با يارى خدا و مهمّات «اللّه اكبر» دفع شد. «١»
٢. فتح با تكبير
تكبير تنها يك صدا و فرياد نيست و تأثير آن نيز تنها از جهت ايجاد رعب به وسيله صدا نمى‌باشد، زيرا در عصر حاضر ايجاد صداهاى خشن و وحشتناك كار بسيار آسانى است. آشناى امروز با جبهه نبرد نيك مى‌داند موشك، هواپيما، توپ و مانند آن‌ها چه صدايى در صحنه نبرد به پا مى‌كند، امّا