خانه سوزان را تو صاحب‌خانه‌باش با زنان در همرهى، مردانه باش‌
...
قابل اسرار ديد آن سينه را مستعد جلوه آن آيينه را
ملك هستى منهدم يك‌باره كرد پرده پندار او را پاره كرد
معنى اندر لوح صورت نقش بست آنچه از جان خاست اندر دل نشست‌
خيمه زد در ملك جانش شاه غيب شسته شد ز آب يقينش زنگ ريب‌
معنى خود را به چشم خويش ديد صورت آينده را از پيش ديد
آفتابى كرد در زينب ظهور ذرّه‌اى زآن آتش وادى طور
شد عيان در طور جانش رايتى خرّ موسى صعقاً زآن آيتى‌
عين زينب ديد زينب را به عين بلكه با عين حسين عين حسين‌
طلعت جان را به چشم جسم ديد در سراپاى مسمّى اسم ديد
غيب عين گرديد با چشم شهود خواند بر لوح وفا، نقش عهود