امروز اسلام عزيز غريب مانده، و ما بايد تمام امكانات جانى، مالى و خدماتى را صرف سربلند كردن اين دين الهى و انسان‌ساز بنماييم. رفتنم به جبهه به اين دليل است كه به يارى خداوند بر دشمنان بشريّت پيروز شده و زمين را به دست وارثان حقيقى آن- كه مستضعفين هستند- بسپاريم؛ به اين دليل بود كه دور از همه زرق و برق دنيا، دور از هرگونه مسائل خودنمايى، فخرفروشى، رياست‌طلبى و يا وارد شدن به محيطى و نهايت سوءاستفاده كردن‌ها، به اين دين واقعاً انسان‌ساز- كه بشريت را از تمام منجلاب‌ها نجات مى‌دهد- كمك كرده و آن را احيا كنيم. به جبهه مى‌روم كه اسلام را يارى كنم كه ان‌شاءاللّه مردم محروم و مستضعف عراق، لبنان، فلسطين، افغانستان و ... از بند چپاولگران شرق و غرب، اين مكندگان خون ضعفا، رهايى بخشيم. از اسلام دفاع مى‌كنم كه فردا و فرداها اسلام- به يارى خداوند و آن چيزى كه وعده اوست- دست به دست گشته و به دست صاحب اصليش آقا امام زمان (عج) برسد. به جبهه مى‌روم كه در آينده فرزندم و تمامى فرزندان در محيطى كه احكام اسلام حاكم باشد، تربيت بشوند. «١»
٢- ٢. اصلاح بر اساس معيارها
در وصيّت‌نامه اباعبداللّه (ع)، حركت بر مبناى سنّت و سيره پيامبر (ص) و على (ع) هدفى اساسى مطرح شده است. شهيد آوينى در وصف رزمندگان و شهيدان به اين ويژگى اشاره دارد و مى‌گويد:
كربلا تماشاگه عشق است نه سراب عقل، كربلا تماشاگه راز است، راز خون، راز «إِنّى أَعْلَمُ مالا تَعْلَمُونَ». آن جا سفّاكان خون در برابر «باذلان خون» صف كشيده‌اند؛