دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٦٢٦٦ ص
٦٢٦٧ ص
٦٢٦٨ ص
٦٢٦٩ ص
٦٢٧٠ ص
٦٢٧١ ص
٦٢٧٢ ص
٦٢٧٣ ص
٦٢٧٤ ص
٦٢٧٥ ص
٦٢٧٦ ص
٦٢٧٧ ص
٦٢٧٨ ص
٦٢٧٩ ص
٦٢٨٠ ص
٦٢٨١ ص
٦٢٨٢ ص
٦٢٨٣ ص
٦٢٨٤ ص
٦٢٨٥ ص
٦٢٨٦ ص
٦٢٨٧ ص
٦٢٨٨ ص
٦٢٨٩ ص
٦٢٩٠ ص
٦٢٩١ ص
٦٢٩٢ ص
٦٢٩٣ ص
٦٢٩٤ ص
٦٢٩٥ ص
٦٢٩٦ ص
٦٢٩٧ ص
٦٢٩٨ ص
٦٢٩٩ ص
٦٣٠٠ ص
٦٣٠١ ص
٦٣٠٢ ص
٦٣٠٣ ص
٦٣٠٤ ص
٦٣٠٥ ص
٦٣٠٦ ص
٦٣٠٧ ص
٦٣٠٨ ص
٦٣٠٩ ص
٦٣١٠ ص
٦٣١١ ص
٦٣١٢ ص
٦٣١٣ ص
٦٣١٤ ص
٦٣١٥ ص
٦٣١٦ ص
٦٣١٧ ص
٦٣١٨ ص
٦٣١٩ ص
٦٣٢٠ ص
٦٣٢١ ص
٦٣٢٢ ص
٦٣٢٣ ص
٦٣٢٤ ص
٦٣٢٥ ص
٦٣٢٦ ص
٦٣٢٧ ص
٦٣٢٨ ص
٦٣٢٩ ص
٦٣٣٠ ص
٦٣٣١ ص
٦٣٣٢ ص
٦٣٣٣ ص
٦٣٣٤ ص
٦٣٣٥ ص
٦٣٣٦ ص
٦٣٣٧ ص
٦٣٣٨ ص
٦٣٣٩ ص
٦٣٤٠ ص
٦٣٤١ ص
٦٣٤٢ ص
٦٣٤٣ ص
٦٣٤٤ ص
٦٣٤٥ ص
٦٣٤٦ ص
٦٣٤٧ ص
٦٣٤٨ ص
٦٣٤٩ ص
٦٣٥٠ ص
٦٣٥١ ص
٦٣٥٢ ص
٦٣٥٣ ص
٦٣٥٤ ص
٦٣٥٥ ص
٦٣٥٦ ص
٦٣٥٧ ص
٦٣٥٨ ص
٦٣٥٩ ص
٦٣٦٠ ص
٦٣٦١ ص
٦٣٦٢ ص
٦٣٦٣ ص
٦٣٦٤ ص
٦٣٦٥ ص
٦٣٦٦ ص
٦٣٦٧ ص
٦٣٦٨ ص
٦٣٦٩ ص
٦٣٧٠ ص
٦٣٧١ ص
٦٣٧٢ ص
٦٣٧٣ ص
٦٣٧٤ ص
٦٣٧٥ ص
٦٣٧٦ ص
٦٣٧٧ ص
٦٣٧٨ ص
٦٣٧٩ ص
٦٣٨٠ ص
٦٣٨١ ص
٦٣٨٢ ص
٦٣٨٣ ص
٦٣٨٤ ص
٦٣٨٥ ص
٦٣٨٦ ص
٦٣٨٧ ص
٦٣٨٨ ص
٦٣٨٩ ص
٦٣٩٠ ص
٦٣٩١ ص
٦٣٩٢ ص
٦٣٩٣ ص
٦٣٩٤ ص
٦٣٩٥ ص
٦٣٩٦ ص
٦٣٩٧ ص
٦٣٩٨ ص
٦٣٩٩ ص
٦٤٠٠ ص
٦٤٠١ ص
٦٤٠٢ ص
٦٤٠٣ ص
٦٤٠٤ ص
٦٤٠٥ ص
٦٤٠٦ ص
٦٤٠٧ ص
٦٤٠٨ ص
٦٤٠٩ ص
٦٤١٠ ص
٦٤١١ ص
٦٤١٢ ص
٦٤١٣ ص
٦٤١٤ ص
٦٤١٥ ص
٦٤١٦ ص
٦٤١٧ ص
٦٤١٨ ص
٦٤١٩ ص
٦٤٢٠ ص
٦٤٢١ ص
٦٤٢٢ ص
٦٤٢٣ ص
٦٤٢٤ ص
٦٤٢٥ ص
٦٤٢٦ ص
٦٤٢٧ ص
٦٤٢٨ ص
٦٤٢٩ ص
٦٤٣٠ ص
٦٤٣١ ص
٦٤٣٢ ص
٦٤٣٣ ص
٦٤٣٤ ص
٦٤٣٥ ص
٦٤٣٦ ص
٦٤٣٧ ص
٦٤٣٨ ص
٦٤٣٩ ص
٦٤٤٠ ص
٦٤٤١ ص
٦٤٤٢ ص
٦٤٤٣ ص
٦٤٤٤ ص
٦٤٤٥ ص
٦٤٤٦ ص
٦٤٤٧ ص
٦٤٤٨ ص
٦٤٤٩ ص
٦٤٥٠ ص
٦٤٥١ ص
٦٤٥٢ ص
٦٤٥٣ ص
٦٤٥٤ ص
٦٤٥٥ ص
٦٤٥٦ ص
٦٤٥٧ ص
٦٤٥٨ ص
٦٤٥٩ ص
٦٤٦٠ ص
٦٤٦١ ص
٦٤٦٢ ص
٦٤٦٣ ص
٦٤٦٤ ص
٦٤٦٥ ص
٦٤٦٦ ص
٦٤٦٧ ص
٦٤٦٨ ص
٦٤٦٩ ص
٦٤٧٠ ص
٦٤٧١ ص
٦٤٧٢ ص
٦٤٧٣ ص
٦٤٧٤ ص
٦٤٧٥ ص
٦٤٧٦ ص
٦٤٧٧ ص
٦٤٧٨ ص
٦٤٧٩ ص
٦٤٨٠ ص
٦٤٨١ ص
٦٤٨٢ ص
٦٤٨٣ ص
٦٤٨٤ ص
٦٤٨٥ ص
٦٤٨٦ ص
٦٤٨٧ ص
٦٤٨٨ ص
٦٤٨٩ ص
٦٤٩٠ ص
٦٤٩١ ص
٦٤٩٢ ص
٦٤٩٣ ص
٦٤٩٤ ص
٦٤٩٥ ص
٦٤٩٦ ص
٦٤٩٧ ص
٦٤٩٨ ص
٦٤٩٩ ص
٦٥٠٠ ص
٦٥٠١ ص
٦٥٠٢ ص
٦٥٠٣ ص
٦٥٠٤ ص
٦٥٠٥ ص
٦٥٠٦ ص
٦٥٠٧ ص
٦٥٠٨ ص
٦٥٠٩ ص
٦٥١٠ ص
٦٥١١ ص
٦٥١٢ ص
٦٥١٣ ص
٦٥١٤ ص
٦٥١٥ ص
٦٥١٦ ص
٦٥١٧ ص
٦٥١٨ ص
٦٥١٩ ص
٦٥٢٠ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٦٣١١

ثمر نائینی
جلد: ١٧
     
شماره مقاله:٦٣١١

ثَمَرِ نائینی، سید حسین (د ١٢٨٠ یا ١٢٨٢ق/١٨٦٣ یا ١٨٦٥م)، از سادات طباطبایی نائین، شاعر و تذکره‌نویس دورۀ محمدشاه قاجار. وی با تخلص «ثمر» یا «سمر» شعر می‌سرود و برخی اشعارش نیز در ستایش از محمدشاه است (محمود میرزا، ٢/٤٩٣؛ بقایی، ٦١). ثمر نائینی در الٰهیات و علوم طبیعی بهره‌ای داشت (گروسی، ٥٠٩). او از هم‌نشینان شاهزاده احتشام‌الدوله بود (بقایی، همانجا). در تذکره‌ها بیش از این دربارۀ وی سخنی به میان نیامده است؛ همین اندازه‌ دانسته است که شهرت او بیشتر در نگاشتن تذکره‌ای است که به نام خود وی، تذکرۀ ثمر نامیده شده است.
آثـار:
١. تذکرۀ‌ ثمر. این تذکره در شرح حال و آثار ٤٠ تن از شاعران معاصر مؤلف است که در مدحِ صدراعظم، حاج محمدحسین‌خان نظام‌الدولۀ اصفهانی (ملقب به امین‌الدوله و نظام‌الدوله) اشعاری سروده‌اند. تذکره شامل یک مقدمه، دو باب و یک خاتمه است (استوری، I(٢)/١٣٣٨؛ نیز همو، ٥٨٤؛ منزوی، ٣/١٨٦٨؛ نوایی، ١/٦-٧):
باب ‌اول ‌در احوال‌ شاعرانی ‌است‌ که به‌ دستور صدراعظم ‌درسوگ سیدالشهدا (ع) مرثیه سروده‌اند. اسامی این شاعران به ترتیب حروف الفبا آمده است که با «الفت» شروع می‌شود و شاعرانی مانند راثی نائینی، خاوری کوزه‌کنانی، طلعت اصفهانی، ظریف اصفهانی، گلشن زنگنه، مجنون اصفهانی، نیاز اصفهانی و عیانی را نیز دربر می‌گیرد (نک‌ : ص ١-١٣٠).
باب دوم در احوال شاعرانی است که در مدح صدراعظم ابیاتی سروده‌اند و مهم‌ترین شاعران این باب عبارت‌اند از: اخگر اصفهانی، پروانه تفرشی، تسلیم اصفهانی، رهی اصفهانی، فطرت لرستانی، وصال شیرازی و... (ص ١٣١-٢٦٥).
ثمر در خاتمۀ کتاب به معرفی و وصف حال خویش و سرودن اشعاری در رثای سیدالشهدا (ع) و همچنین اشعاری در مدح و ثنای صدراعظم نظام‌الدوله پرداخته است (ص ٢٦٦-٢٩٠).
تنها نسخۀ این تذکره در کتابخانۀ مجلس شورا موجود است (شورا، ٣/١٥٣-١٥٥). ابن‌یوسف شیرازی به استناد برخی از صفحات کتاب، می‌گوید: نسخه شامل مقدمه‌ای است در سبب تألیف کتاب و اینکه آن را به نام صدراعظم نظام‌الدوله نگاشته است، ولی نسخۀ موجود مقدمۀ مذکور را ندارد. به نظر می‌رسد این نسخه در خاتمه نیز افتادگیهایی داشته باشد (نک‌ : همانجا).
٢. دیوان ثمر (سمر)، شامل دیباچه‌ای به سبک دیباچۀ گلستان سعدی است که به نام محمدشاه قاجار (سل‌ ١٢٥٠-١٢٦٤ق) ساخته شده است. در این دیوان، ثمر قصایدی به زبانهای عربی و فارسی در ستایش همین سلطان سروده است. تنها نسخۀ خطی این دیوان در کتابخانۀ ملک موجود است (ملک، ٢/٢٩٢-٢٩٣؛ آقابزرگ، ٢ (٩)/٤٧٠).
٣. جنگ نثر و نظم، موجود در کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران، شامل ٣ دیباچه و یک قصیده که همگی آنها بی‌نقطه هستند (مرکزی، ١٧/٢٣١).

مآخذ: آقابزرگ، الذریعة؛ استوری، چ. ا. ، «تذکرۀ‌ شعرا»، ترجمۀ تقی بینش، مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی مشهد، مشهد، ١٣٥١ش، س ٨، شم‌ ٤؛ بقایی نائینی، جلال، تذکرۀ سخنوران نائین، تهران، ١٣٦١ش؛ ثمر نائینی، تذکرۀ ثمر، نسخۀ خطی موجود در کتابخانۀ مجلس شورا، شم‌ ٨٩٨؛ شورا، خطی؛ گروسی، محمد فاضل، انجمن خاقان، میکروفیلم شم‌ ٦٤٦ موجود در کتابخانۀ مرکز؛ محمود میرزا قاجار، سفینة المحمود، به کوشش عبدالرسول خیام‌پور، تبریز، ١٣٤٦ش؛ مرکزی، خطی؛ ملک، خطی؛ منزوی، احمد، فهرستوارۀ کتابهای فارسی، تهران، ١٣٧٦ش؛ نوایی، عبدالحسین، مقدمه بر حدیقة‌الشعراء احمد دیوان‌بیگی، تهران، ١٣٦٤ش؛ نیز: Storey, C. A., Persian Literature, London, ١٩٧٢.
صغرى دودانگه