فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٢٨ - ٥ قطببندى جامعه بر اساس اقتصاد سياسى

هستيم. اين حقيقت بايد در پيش چشم همه باشد كه همه خدمتگزار اين قشر باشيم». [١]

امام (ره) كمال و رشد نظام را در آن مى‌دانست كه مسؤولان نظام به گونه‌اى عمل كنند كه حشر و نشر با فقرا و محرومان را براى خود افتخار بدانند و مراوده، معارقه و معاشرت حتى رفاقت با آنان را افتخارى بزرگ تلقى كنند و آن را بر همنشينى با مرفهان و سرمايه‌داران ترجيح دهند. [٢] و خود پيش‌بينى مى‌نمود كه بحمد الله اين تفكر و بينش در جمهورى اسلامى ايران در حال پياده شدن است. [٣]

در ديدگاه امام (ره) شكست نظام اسلامى و سياه روز جمهورى اسلامى ايران، روزى است كه اين انديشه اقتصاد سياسى اسلام كنار گذارده شود و مسؤولان به دفاع از محرومان پشت كنند و به حمايت از سرمايه‌داران رو آورند و ثروتمندان را اعتبار بيشتر قائل شوند و از چنين روزى به خدا پناه مى‌بردند و مى‌فرمودند:

«معاذالله كه اين با سيره و روش انبيا و اميرالمؤمنين (ع) سازگار نيست». [٤]

[٥] . قطب‌بندى جامعه بر اساس اقتصاد سياسى

در انديشه اقتصاد سياسى اسلام بدان گونه كه امام (ره) مفسر آن بوده‌اند، جامعه برمبناى فقر و غنا دو قطبى مى‌شود و صحنه مبارزه بين اين دو نيروى فعال جامعه، روى شرايط ديگر جامعه اثر مى‌گذارد و تضادها را تشديد و در نهايت مسير جامعه را تعيين مى‌كند. حل تعارض و رودرويى اين دو قطب كه موضوع اقتصاد سياسى اسلام است موجب حل تدريجى تضادها و ناهنجاريها و نهايتاً ساماندهى جامعه براى مقابله با تهديدها و مشكلات مى‌باشد. به اعتقاد امام (ره) رويارويى دو قطب اقتصاد سياسى جامعه بايد به نفع محرومان و اقشار آسيب پذير حل و فصل شود هر چند كه به روند توسعه اقتصادى در بعد سرمايه و توليد بظاهر لطمه وارد آورد.

به اعتقاد امام (ره) قيامهاى انبياء نيز در همين راستا بوده است.٥

امام (ره) با تجربه و تحليلى كه از دو قطب سياسى جامعه: مستضعفان و

[١] . پيشين، ج ١٩، ص ٢٢٢.

[٢] . پيشين، ج ٢٠، ص ١٢٩.

[٣] . پيشين.

[٤] . پيشين.

[٥] . پيشين، ج ٨، ص ١٧٨.