بر اساس برآورد وزارت كشاورزى رژيم صهيونيستى، جمعيت سرزمين‌هاى اشغالى در سال ٢٠٢٠ م. با ضريب رشد ٤٢% به هشت و نيم ميليون بالغ خواهد گرديد. به تبع افزايش جمعيت شهرى نياز به مسكن نيز پديد خواهد آمد و براى تأمين آن حدّاقل ١٨% از اراضى كشاورزى از دست خواهد رفت. علاوه بر اين اگر در نظر گرفته شود كه بيش از نصف ميزان آب مورد نياز براى مصارف كشاورزى كه در حال حاضر بالغ بر ٧٠٠ ميليون متر مكعب است نيز در آينده قابل تأمين نخواهد بود، رژيم صهيونيستى در آينده، از نقطه‌نظر محصولات كشاورزى نيز در مضيقه شديدى قرا خواهد گرفت. كارشناسان اعلام مى‌دارند كه در سال ٢٠٢٠ م. به نسبت افزايش جمعيت، ميزان نياز به محصولات كشاورزى نيز احتمالًا افزايش خواهد يافت؛ بنابراين، اين كشور كه در حال حاضر صادر كننده محصولات كشاروزى است، با درنظر گرفتن ٣٦٠ هزار هكتار اراضى كشاورزى و منابع آبى ناكافى، در آينده، قادر به توليدات كافى در اين زمينه نخواهد بود.

در اين باره كه رژيم صهيونيستى به عنوان كارگزار صهيونيسم بين الملل در صدد محقّق ساختن راهبرد دولت بزرگ اسرائيل به وسعت از نيل تا فرات است، هيچ ترديدى وجود ندارد. شايد امروز رژيم صهيونيستى بتواند با تكنولوژى نظامى و قابليت‌هاى خود، بسيارى از اهداف مربوط به اين راهبرد بزرگ را محقّق سازد؛ امّا نمى‌تواند آنچه را كه به دست آورده است، به علّت كمى نيروى نظامى و جمعيت خود، در طولانى مدّت حفظ كند؛ حال براى محقّق ساختن اين امر، تنها كارى كه بايد انجام دهد افزايش نيروى نظامى خود است؛ براى توسعه نيروى نظامى خود لاجرم بايد جمعيت خود را افزايش دهد. بر اساس برآوردهاى انجام گرفته در اين باره حدّاقل جمعيت لازم براى اين كار دست يازى به جمعيتى ٢٠ ميليونى است؛ در صورت وجود چنين جمعيتى نيز تأمين نيازهاى غذايى آنان در وسعت فعلى سرزمين‌هاى اشغالى ممكن و مقدور نخواهد بود؛ بدين ترتيب جاى طرح اين سؤال است كه اين نيازها از كجا تأمين خواهد شد؟ تنها جاى مناسب براى اين امر در منطقه نيز گاپ است؛ براى اينكار نيز ابتدا بايد زيرساخت‌ها را آماده ساخت؛ يعنى بايد در گاپ صاحب زمين شد، در آن نيازهاى لازم خود را فراهم ساخت و به اين ترتيب به جمعيت مورد نياز خود دست يافت.[١]

به همين دليل منطقه گاپ، در اين ارتباط گزينه‌اى راهبردى به حساب آمده و تلاش مى‌شود تا راهبرد دولت اسرائيل بزرگ نه در سرزمين‌هاى بيابانى و خشك كه با پروژه‌هاى «آب صلح»،[٢] در سرزمين‌هاى سرسبز و حاصلخيز تحقّق يابد. از نقطه‌نظر رهبران اسرائيل نيز محور بحران آب در منطقه خاورميانه، اسرائيل است. رافائل ايتان، وزير كشاورزى اسرائيل در اين باره گفته بود كه: موضوع آب در منطقه، همچون بمب ساعتى است.[٣]

حال با توجّه به اين موارد و مشكل فزاينده آب در منطقه خاورميانه، قطعاً آب فراوان موجود در منطقه گاپ، مى‌تواند از دلايل راهبردى تلاش‌هاى اسرائيل براى مسلّط شدن بر اين منطقه به حساب آيد؛ تا در فرايند اين سيطره، امكانات لازم براى رشد جمعيتى و تأمين موادّ غذايى مورد نياز جمعيت چند ده ميليونى آتى يهودى را براى دست يازى به اهداف توسعه‌طلبانه خود در ارتباط با ارض موعود و محقّق ساختن دولت اسرائيل بزرگ فراهم آيد.

زِوى الپلى‌[٤] نيز در سال ١٩٩٥ م. به عنوان سفير رژيم صهيونيستى اين نياز را مورد اشاره قرار داده و اعلام داشته بود: در تركيه هم آب، فراوان است و هم خاك (مستعدّ براى كشاورزى)؛ در حالى كه ما (رژيم صهيونيستى) فاقد هر دوى آنها هستيم.

ادامه دارد

پى‌نوشت‌ها:

[١]. عهد عتيق/ كتاب تثنيه باب ١١ آيات ٢٤- ٢٥.

[٢].

http:// www. rdemir. com/ makaleler gsboncekile rgoster. aspx? m@ ٥١.

. (٣). همان منبع.

[٤].Tempo ,٠١ -٦١ Haziran ٠٩٩١ .

[٥].

Turkkaya Ataov, Turkish Daily News, ٩١ ubat ٣٩٩١.

. (٦).

Dangerous Liaison, Andrew and Leslie Cockburn, sf. ٥٨

. (٧).salom ,٩ Ocak ١٩٩١ .

[٨].Sabah ,٢٢ Aralik ٢٩٩١ .

[٩].http ://web -cache .googleuser -content .com .

[١٠]. لازم به يادآورى است كه پروژه آب صلح در مقطعى از زمان كه سناريوهاى جنگ بين سوريه و تركيه شكل گرفته بود، مطرح گرديد، صهيونيست‌ها ضمن تلاش براى گرفتن ماهى از آب گل‌آلود مصمّم بودند تا اين پروژه را مصادره به مطلوب نمايند و در لواى اين پروژه، رسانيدن آب لازم به سرزمين‌هاى اشغالى را ممكن سازند. در قالب «پروژه آب صلح» طرح انتقال آب فرات از سوريه به اردن و سپس به اسرائيل برنامه‌ريزى شده بود.

[١١].rriyet ,٤١ Temmuz ١٩٩١ .

[١٢].zui elpelceg .