ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٢ - فتح حسينى

فتح حسينى‌

رسول خدا (ص) رهبر و فرمانده عالى حكومت اسلامى بودند. خداوند متعال، شايستگى‌ها و اختيارات فراوانى را به آن حضرت (ص) اعطا كرده بود كه تصدّى اين مسئوليت بزرگ برايش امكان‌پذير شده بود. خداى متعال فرموده است: «النَّبِيُّأَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ؛[١] پيامبر به مؤمنان از خودشان سزاوارتر [و نزديك‌تر] است.»

و فرموده است:

«فَاحْكُمْبَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ؛[٢]

پس ميان آنان بر اساس آنچه خدا نازل كرده، حكم كن و از هواهايشان پيروى مكن.»

از اينجا روشن مى‌شود كه رسول خدا (ص) داراى دو رهبرى دينى و اجرايى (سياسى) بودند كه ارتباط آن حضرت (ص) با عوالم ديگر از طريق وحى- يگانه منبع تشريع- مسئوليت ابلاغ رسالت خداوندى را به ايشان واگذار كرد، همچنان كه تصدّى رهبرى امّت اسلامى آن حضرت (ص) را تنها مسئول اجرايى شريعت نمود.

خداوند متعال مى‌فرمايد:

«إِنَّاأَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ؛[٣]

ما اين كتاب را به حقّ بر تو نازل كرديم تا ميان مردم به [موجب‌] آنچه خدا به تو آموخته، داورى كنى.»

بنابراين وظيفه پيامبر (ص) صرفاً به ابلاغ رسالت محدود نمى‌شد؛ بلكه رهبرى مسلمانان و اجراى شريعت الهى را در