ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٥ - ٢ انواع بلاها متناسب با ظرفيت هاى مختلف

همه عالم را مى‌تواند، فتح كند، از انسان مى‌گيرد و حالت بدهكارى به وجود مى‌آورد، اين براى رفتن، سرمايه خوبى است.

ابتلائات الهى متناسب با گرفتارى مؤمن است؛ يعنى كسى كه بايد بيمار شود، خداى متعال بيمار و كسى كه بايد فقير شود، فقيرش مى‌كند.

انسان گاهى اوقات در محاسبه‌هاى خلوت خويش فكر مى‌كند همه استانداردها را داراست؛ مثلًا عجب ندارد، تعلّق به دنيا در او نيست. خدا رحمت كند استاد ما را مى‌فرمودند: دوستى داشتيم، قبول مى‌كرد محبّت دنيا دارد و اين چيز بدى است؛ امّا مى‌گفت: نمى‌توانم از دنيا دست بكشم! امّا بعد از مرگ جوانش، همه علاقه‌هايش از بين رفت بنابراين مى‌گفت: از دنيا سير شدم.

امام سجّاد (ع) مى‌فرمايند: «خدايا، نمى‌دانم بايد تو را در مقابل سلامتى بيشتر شكر كنم يا در مقابل بيمارى». چون مؤمن در سلامتى توفيق عبادت دارد و از آن بهره‌مند مى‌شود؛ ولى در بيمارى، خداوند عبادت‌هايى برايش مى‌نويسد كه اصلًا فكرش را نكرده بود.

نكته ديگر اينكه خداى متعال با اين بلاها نه تنها خطاها رامى‌بخشد؛ بلكه آنها را تبديل به حسنات مى‌كند.

٢. انواع بلاها متناسب با ظرفيت‌هاى مختلف‌

بلاها گاهى كفّاره‌اند كه معمولًا در افراد معمولى اين‌طور است. در روايات آمده است كه پاى يكى از اصحاب، در هنگام ورود پيامبر (ص)، به چهارچوب در برخورد و به زمين افتاد، حضرت آيه‌ «ماأَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ» را تلاوت كردند، آن فرد سؤال كرد: مگر چكار كرده بودم؟! حضرت فرمودند: «چرا بسم‌الله نگفتى و با حالت غفلت از خدا وارد شدى؟»