ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و سى ام- يكصد و سى و يكم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
اسلام و ايران
٤ ص
(٤)
يك دعوت نامه ساده
٤ ص
(٥)
اوّلين ايرانيان مسلمان
٤ ص
(٦)
حمله اعراب مسلمان به ايران
٦ ص
(٧)
نامه عمر بن خطّاب به يزدگرد سوم و جواب او
٦ ص
(٨)
پاسخ يزدگرد سوم به نامه عمر بن خطّاب
٦ ص
(٩)
فتح ايران
٧ ص
(١٠)
مواليان ايرانى
١٠ ص
(١١)
چرا اسلام، چرا تشيع؟
١٠ ص
(١٢)
گاپ؛ پروژه اى صهيونيستى
١٢ ص
(١٣)
پروژه گاپ، پروژه اى صهيونيستى
١٣ ص
(١٤)
موقعيت گاپ در گستره سرزمينى تركيه با توجّه به موقعيت عراق و سوريه
١٤ ص
(١٥)
برنامه هاى رژيم صهيونيستى در منطقه جنوب شرق تركيه
١٤ ص
(١٦)
دلايل اهمّيت ژئو استراتژيك و ژئوپليتيك منطقه گاپ
١٤ ص
(١٧)
تركيب بند عاشورايى
١٨ ص
(١٨)
امام حسين (ع) فراتر از بيان و تعريف
٢٢ ص
(١٩)
اگر عاشورا نبود
٢٨ ص
(٢٠)
فتح محمدى فتح حسينى فتح مهدوى
٣٠ ص
(٢١)
فتح محمدى
٣١ ص
(٢٢)
فتح حسينى
٣٢ ص
(٢٣)
فتح مهدوى
٣٤ ص
(٢٤)
ارتباط امام مهدى (ع) با امام حسين (ع)
٣٦ ص
(٢٥)
الف امام مهدى (ع) از تبار امام حسين (ع)
٣٦ ص
(٢٦)
ب تحقّق اهداف عاشورا با قيام مهدى (ع)
٣٧ ص
(٢٧)
ج مهدى (عج) منتقم خون امام حسين (ع)
٣٨ ص
(٢٨)
د مهدى (ع) هميشه به ياد حسين (ع)
٣٩ ص
(٢٩)
چهار ويژگى انقلاب حسين (ع)
٤١ ص
(٣٠)
در محضر زيارت ناحيه مقدّسه
٤٢ ص
(٣١)
بررسى سند و محتواى اين زيارت
٤٤ ص
(٣٢)
بررسى سند زيارت
٤٤ ص
(٣٣)
بررسى محتوايى زيارت
٤٤ ص
(٣٤)
بخش اوّل درود و سلام بر انبيا و پنج تن آل عبا
٤٥ ص
(٣٥)
بخش دوم بيان حالات و اوصاف شخصى امام حسين (ع)
٤٥ ص
(٣٦)
بخش سوم بيان مصائب دردناك حضرت اباعبدالله الحسين (ع) و يارانش
٤٥ ص
(٣٧)
بخش چهارم اظهار اندوه در برابر واقعه جان گداز كربلا
٤٥ ص
(٣٨)
بخش پنجم گواهى بر اداى وظيفه حسين (ع)
٤٥ ص
(٣٩)
بخش ششم فلسفه قيام امام حسين (ع)
٤٥ ص
(٤٠)
بخش هفتم بيان مراحل قيام كربلا
٤٦ ص
(٤١)
بخش هشتم برخورد شديد دشمن با امام حسين (ع)
٤٦ ص
(٤٢)
بخش نهم وقايع بعد از شهادت و آثار آن
٤٦ ص
(٤٣)
بخش دهم ارتباط با خدا به وسيله پيامبر (ص) و اهل بيت (ع)
٤٦ ص
(٤٤)
ياران دو انقلاب، عاشورا و عصر ظهور
٤٨ ص
(٤٥)
ويژگى هاى مشترك ياران دو حادثه
٤٨ ص
(٤٦)
1 بصيرت و بينش
٤٨ ص
(٤٧)
2 عشق ورزان به امامت و ولايت
٥١ ص
(٤٨)
3 دين مدار، دين دار و دين يار
٥٢ ص
(٤٩)
4 تدبير، روشن بينى در برنامه ريزى
٥٢ ص
(٥٠)
عاشورا، محور سلوك
٥٤ ص
(٥١)
1 آثار و فوايد ابتلائات الهى
٥٤ ص
(٥٢)
2 انواع بلاها متناسب با ظرفيت هاى مختلف
٥٥ ص
(٥٣)
3 بلاى امام حسين (ع) محور تهذيب تاريخ
٥٦ ص
(٥٤)
4 مبتلا شدن انسان به بلاى معصوم (ع)، راه سلوك با بلاى ايشان
٥٧ ص
(٥٥)
5 لزوم توجّه به بلاى امام حسين (ع) براى سلوك
٥٨ ص
(٥٦)
6 طعمه شيطان شدن عبادت، در صورت عدم توجّه به بلاى ولى خدا
٥٨ ص
(٥٧)
7 محور درگيرى با جبهه باطل شدن، نتيجه سلوك با بلاى ولى خدا
٥٨ ص
(٥٨)
از بيرق جنگى تا پرچم نمادين
٦٠ ص
(٥٩)
تدقيق واژگان
٦١ ص
(٦٠)
رويكرد اجتماعى
٦٣ ص
(٦١)
رويكرد تاريخى
٦٥ ص
(٦٢)
رويكرد دينى
٦٦ ص
(٦٣)
تعزيه، نمايش نيست، آيين است
٦٨ ص
(٦٤)
امام مهدى (ع) در كلام امام حسين (ع)
٧٢ ص
(٦٥)
1 نسب مهدى (ع)
٧٢ ص
(٦٦)
2 عدالت گسترى مهدى (ع)
٧٣ ص
(٦٧)
3 صابران در غيبت مهدى (ع)
٧٤ ص
(٦٨)
4 خصال مهدى (ع)
٧٤ ص
(٦٩)
گريه امام زمان (ع) در مصيبت حضرت ابوالفضل (عليه السلام)
٧٦ ص
(٧٠)
آهى كه مى ماند
٨٠ ص
(٧١)
پيامبرانى كه دست به دامن امام حسين (ع) شدند
٨٢ ص
(٧٢)
توبه حضرت آدم (ع) ابوالبشر
٨٢ ص
(٧٣)
استغاثه حضرت يوسف (ع) بر امام حسين (ع)
٨٢ ص
(٧٤)
«مهاتما بده» و امام حسين (ع)
٨٢ ص
(٧٥)
استغاثه نوح پيامبر (ع) براى نجات كشتى
٨٤ ص
(٧٦)
استمداد حضرت سليمان پيامبر (ع)
٨٤ ص
(٧٧)
قول آب
٨٥ ص
(٧٨)
به خاطر محرّم
٨٦ ص
(٧٩)
عزّت حسينى در شعر مسيحى
٩٠ ص
(٨٠)
ابى عبدالله (عليه السلام) كار نوكرش را كتك نمى گذارد
٩٥ ص
(٨١)
چگونه با عاشورا مسلمان شدم؟
٩٦ ص
(٨٢)
عاشورا و امام حسين (ع) از ديدگاه انديشمندان بزرگ جهان
١٠٠ ص
(٨٣)
جرج جرداق (دانشمند و اديب مسيحى)
١٠٠ ص
(٨٤)
آنتون بارا (انديشمند مسيحى)
١٠٠ ص
(٨٥)
تاملاس توندون (رئيس سابق كنگره ملّى هندوستان)
١٠٠ ص
(٨٦)
فردريك جِمس
١٠٠ ص
(٨٧)
بنت الشّاطى (نويسنده معروف مصرى)
١٠٠ ص
(٨٨)
عبّاس محمود عقّاد (نويسنده و اديب مصرى)
١٠٠ ص
(٨٩)
چارلز ديكنز (نويسنده معروف انگليسى)
١٠١ ص
(٩٠)
محمّد على جناح (قائد اعظم پاكستان)
١٠١ ص
(٩١)
ل م بويد
١٠١ ص
(٩٢)
مهاتما گاندى (رهبر بزرگ هندوستان)
١٠١ ص
(٩٣)
توماس كارلايل (دانشمند انگليسى)
١٠١ ص
(٩٤)
ادوارد براون (پروفسور)
١٠١ ص
(٩٥)
واشينگتن ايرونيگ (تاريخ نگار آمريكايى)
١٠١ ص
(٩٦)
موريس دوكبرا
١٠١ ص
(٩٧)
بروكلمان كارل (خاورشناس و پژوهشگر آلمانى)
١٠١ ص
(٩٨)
همسفر با تو تا كربلا
١٠٢ ص
(٩٩)
تحريفات مدرن نهضت كربلا
١٠٨ ص
(١٠٠)
توحيد، هدف آموزه هاى اديان
١٠٨ ص
(١٠١)
تمايز تحريفات در مفاهيم قدسى و ضرورت شناخت تحريف اصلى
١٠٨ ص
(١٠٢)
تحريف مدرن شخصى سازى دين
١٠٩ ص
(١٠٣)
تحريف سنّتى و مدرن در فرهنگ انتظار
١٠٩ ص
(١٠٤)
تحريفات آشكار و پنهان واقعه عاشورا
١٠٩ ص
(١٠٥)
از بين بردن اسلام سياسى، محور جنگ تمدّن ها
١٠٩ ص
(١٠٦)
تحريف پنهان عاشورا
١١٠ ص
(١٠٧)
ارائه تفسير مدرنيستى از قيام عاشورا
١١١ ص
(١٠٨)
مقايسه اصلاحات ليبرالى با اصلاحات حسينى (ع)
١١١ ص
(١٠٩)
تحريف عاشورا به نفع ليبرال دمكراسى
١١٢ ص
(١١٠)
دو نمونه تحريف ديگر عاشورا
١١٢ ص
(١١١)
راهكار جهانى سازى فرهنگ عاشورا
١١٣ ص
(١١٢)
عاشورا، اصلاح در سراسر تاريخ
١١٣ ص
(١١٣)
خطبه در منا
١١٤ ص
(١١٤)
آينده اى نه چندان روشن
١١٨ ص
(١١٥)
نبرد و آزمون ويژه اى حادث شده است
١١٨ ص
(١١٦)
معترضان سورى ارتش تشكيل دادند
١١٨ ص
(١١٧)
اوّلين رويارويى مسلّحانه «ارتش سوريه آزاد» با نيروهاى بشّار اسد
١١٨ ص
(١١٨)
تدابير شديد امنيتى اسرائيل در منطقه هم مرز سوريه
١١٩ ص
(١١٩)
تركيه، سوريه را به قطع برق تهديد كرد
١١٩ ص
(١٢٠)
چكيده
١٢٠ ص
(١٢١)
آرمگدون، معناى اصطلاحى و منطقه جغرافيايى
١٢٠ ص
(١٢٢)
آرمگدون، نبردى هسته اى!
١٢٢ ص
(١٢٣)
آرمگدون و مبلّغان انجيلى
١٢٣ ص
(١٢٤)
آرمگدون و دولت مردان آمريكا
١٢٥ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٠٩ - از بين بردن اسلام سياسى، محور جنگ تمدّن ها

تمدّن فراگير دينى بر محور توحيد برسيم، بايد در مقابل اين جبهه فراگير كه برنامه جهانى تاريخى دارد و دنبال ايجاد يك جامعه جهانى واحد بر محور «ليبرال دمكراسى» است، طرح و برنامه داشته باشيم.

تحريف مدرن شخصى‌سازى دين‌

تحريفاتى كه نسبت به دين و اين حقيقت قدسى به شكل مدرن اتّفاق افتاده و در گذشته هم بوده، به ويژه در آغاز رنسانس، براى آنكه زندگى بشر را زمينى و خاكى كنند، اين است كه دين را امرى شخصى و فردى و مربوط به حوزه خصوصى زندگى انسان تفسير كردند و اين، خود نوعى تحريف دين بود. اين تحريفات كم‌كم به تفسير جديد از دين در قالب روان‌شناسى دين منتهى شد كه دين را به عنوان امرى زاييده مادّه تفسير نمودند يا تفسيرهاى مختلفى كه كم‌كم دين را زائيده واژگونگى اوضاع اقتصادى و پديده‌اى ناشى از جهالت بشر، آشفتگى‌هاى روانى، اضطراب‌ها، ترس‌هاى درونى بشر در مقابل خطرات طبيعى و امثال اينها معرفى كردند.

اين نوع تحريفات كه دين را اوّل به يك امر قدسى شخصى و بعد به يك امر خاكى تبديل كند، از جمله «تحريف‌هاى مدرن» است و در تاريخ، چنين تحريف‌هايى سابقه ندارد.

تحريف سنّتى و مدرن در فرهنگ انتظار

به عنوان نمونه يكى از مفاهيم اثرگذارى كه در فرهنگ اسلام بوده و هميشه هم تلاش مى‌شده به نحوى تحريف شود و در فرهنگ همه اديان الهى نيز بوده است، «فرهنگ انتظار» است كه يك روح اميدوارى در بشر ايجاد مى‌كند. بنابراين سعى كردند در طول تاريخ دائماً آن را تحريف كنند.

مثلًا مفهوم انتظار را اين‌طور تفسير كردند كه پديده عصر ظهور پديده‌اى است كه در آن، يك جهش تاريخى اتّفاق مى‌افتد و اين جهش به وسيله فرد فوق العادّه‌اى كه از نظر مذهب تشيع وجود مقدّس امام عصر (عج) است و ساير اديان هم به نحوى او را معرفى كرده‌اند، اتّفاق مى‌افتد. در اين جهش تاريخى كلمه توحيد فراگير و جهانگير مى‌شود. بعد آمده‌اند تحريف كرده‌اند و گفته‌اند هيچ رسالتى بر عهده ما نيست. اين حادثه در تاريخ بشر بر محور يك ابرمرد الهى و ملكوتى، اتّفاق مى‌افتد. ما در اين باره هيچ رسالتى نداريم و بايد منتظر باشيم و سكوت كنيم، ببينيم چه اتّفاقى مى‌افتد! اين دريافت، يك نوع تحريف است.

در كنار اين نوع تحريف كه يك نوع تحريف سنّتى و بديهى است، دقيقاٌ يك تحريف مدرن داريم كه مى‌گويد: جامعه بشرى به سمت يك نقطه روشن حركت مى‌كند. اين حركت اوّلًا يك حركت تدريجى است و هيچ جهشى در آن نيست. ثانياً حركتى است كه خود انسان‌ها آن را مى‌سازند، اين طور نيست كه يك انسان الهى و يك ولى الهى، محور شكل گيرى حادثه باشد، اين هم يك نوع تحريف است؛ يعنى دقيقاً مفهوم انتظار را به يك مفهوم كاملًا زمينى و خاكى تبديل مى‌كند. بعد هم آن چيزى را كه بناست تحقّق پيدا كند، در نهايت به گونه‌اى تفسير مى‌كند كه مثلًا با يك نظام ليبرالى تطبيق پيدا مى‌كند. اين هم نوعى تحريف از مفهوم انتظار است.

اثرگذارى اين تحريف در دنياى معاصر، بيشتر و خطرناك‌تر است؛ يعنى مفهوم انتظار را «سكولار تفسير كردن» و بين اين مفهوم مقدّس دينى و حيات سكولار پيوند برقراركردن؛ به گونه‌اى كه اين انتظار ديگر يك جهش معنوى به سمت اصل ظهور ايجاد نمى‌كند. تلقّى انسان در اين فرهنگِ جديد از انتظار اين است كه جريان انتظار، همين شيب اصلاحاتى است كه به سمت مدرنيسم و ليبرال دمكراسى در حال جريان است. در واقع جامعه موعود انبيا، همان جامعه ليبرال دمكراسى است.

تحريفات آشكار و پنهان واقعه عاشورا

نسبت به واقعه عاشورا هم دقيقاً همين اتّفاق افتاده است؛ اين تحريف‌ها از قديم هم وجود داشته است؛ بعضى تحريف‌ها سطحى و بعضى بسيار اساسى‌اند. از جمله تحريفاتى كه اتّفاق افتاده، اين است كه عدّه‌اى در جايى كه مى‌خواسته‌اند اين حقيقت قدسى و ماورايى را مثلًا در قالب يك حماسه تحليل كنند، گاهى دچار مبالغه شده‌اند، (مبالغه‌هاى صورى)؛ چون نمى‌توانسته‌اند باطن عظيم اين حادثه را تبيين بكنند، ناچار به مبالغه‌هاى صورى كشيده شده‌اند؛ به طور مثال تعداد لشكر را بيشتر گفته‌اند يا زمان حادثه عاشورا را تغيير داده‌اند و امثال اين‌گونه تحريف‌ها. اين قبيل مبالغات غلط است و نبايد اتّفاق بيافتد. ولى واقعاً اين تحريف‌ها در مقابل تحريف‌هاى بزرگ، تحريف‌هاى مهمّى نيستند. تحريف‌هاى مهم، تحريفاتى هستند كه در طول تاريخ، براى فروكاستن از اثر بخشى اين حادثه صورت گرفته است. به دليل اينكه اثرگذارى حادثه عاشورا بر فرآيند جامعه جهانى كاملًا مشهود بوده و دوست و دشمن فهميده‌اند كه امواج اين حادثه دارد به يك موج فرهنگ جهانى در برابر فرهنگ مدرن تبديل مى‌شود.

از بين بردن اسلام سياسى، محور جنگ تمدّن‌ها

اگر صحبت از جنگ بين تمدّن‌ها، يعنى تمدّن اسلامى و تمدّن غرب، يا تمدّن اسلامى و تمدّن مدرن، به عنوان محورى‌ترين اين جنگ‌هاست، در كانون اين تمدّن، «اسلام انقلابى» و «اسلام شيعى» است. اين را دوست و دشمن مى‌دانند. شما حرف‌هاى هانتيگتون را كه تئورى پرداز اين جنگ است، ببينيد. آنها اسلام انقلابى و راديكال و به تعبير خودشان بنيادگرا را مبدأ اين درگيرى مى‌دانند و نقطه كانونى جوشش فرهنگ اثرگذار بر