ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٢ - ١ نسب مهدى (ع)

امام مهدى (ع) در كلام امام حسين (ع)

ابراهيم شفيعى سروستانى‌

وجود مقدّس حضرت بقية الله الاعظم، اروحنا له الفداء، در معارف به عنوان «خونخواه كشته كربلا»[١] شناخته شده و شيعيان همراهى با آن امام منصور براى گرفتن انتقام خون حسين (ع) و يارانش را يكى از آرزوهاى بزرگ خود مى‌دانند،[٢] تا جايى كه در هر عاشورا به يكديگر اين گونه سر سلامتى مى‌دهند:

«خداوند پاداش ما را در عزاى مصيبت حسين (ع) بزرگ گرداند و او شما را از جمله كسانى كه به همراه ولى‌اش امام مهدى از آل محمّد (ع) به خونخواهى او برمى‌خيزند قرار دهد.»[٣]

در يك كلام، نام حسين (ع) و مهدى (ع) براى شيعيان يادآور يك حكايت ناتمام است، حكايتى كه آغازگر آن حضرت اباعبدالله الحسين (ع) و پايان بخش آن حضرت بقية الله الاعظم (ع) است.

در اذهان شيعيان اين دو وجود مقدّس از قرابت و ارتباطى جدايى‌ناپذير برخوردارند. از همين رو مناسب ديديم كه در ايام عزاى سرور آزادگان به بخشى از معارف ارزشمندى كه از آن حضرت در ارتباط با فرزند ارجمندش حضرت مهدى (ع) رسيده است، اشاره كنيم:

١. نسب مهدى (ع)

حضرت اباعبدالله الحسين (ع) در روايت‌هاى متعدّدى به اين موضوع كه حضرت مهدى (ع) از فرزندان و نوادگان ايشان است اشاره كرده‌اند كه روايت زير از جمله آنهاست:

بر جدّم رسول خدا، كه درود و سلام خدا بر او باد، وارد شدم، پس ايشان مرا بر زانوى خود نشانده و فرمود: «اى حسين! خداوند از نسل تو نُه امام را برگزيده است كه نُهمين نفر از ايشان قيام‌كننده آنهاست و همه آنان در پيشگاه خداوند از نظر فضيلت و جايگاه برابر هستند.»[٤]

اين موضوع كه قائم آل محمّد (ص) از نسل حسين (ع) و نُهمين نواده اوست، در روايات بسيارى كه از طريق شيعه و اهل سنّت‌